|
Het heeft maar liefst een jaar moeten duren voordat de
oorspronkelijk geplande shows van Disturbed doorgang zouden vinden,
wegens stem problemen moest de band in 2005 al verstek laten gaan. Begin
2006 werd de Europese tournee opnieuw ingepland, met als “special guest”
het uit Seatle afkomstige Nevermore, het noodlot sloeg echter opnieuw
toe en de toer werd wederom een half jaar uigesteld! Op dinsdag 26
september is het dan uiteindelijk zover, Diturbed heeft de oversteek
naar Europa gewaagd en opnieuw is Nevermore van de partij om het publiek
op te warmen, echter enkele weken van te voren is ook nog de onbekende
Engelse band The Zico Chain aan de bill toegevoegd.
Ondanks dat we vanavond al vroeg aanwezig zijn bij de
Amsterdamse poptempel Paradiso missen we toch bijna de eerste nummers
van The Zico Chain, voor de deur staat immers al een lange rij
met wachtende mensen en als de zaal dan ook nog een veel te laat open
gaat staat de band voor een half lege zaal hun kunsten te vertonen. Het
onbekende drietal afkomstig uit het Engelse Brighton verricht vanavond
de aftrap. The Zico Chain is niet echt in een hokje te plaatsen, de band
kan het best omschreven worden als een mix van alternatieve rock, punk
en post-grunge, oftewel als een kruising tussen de Ramones, Nirvana,
Wednesday 13 en hier en daar een vleugje Guns ‘N Roses en Marlyn Manson.
De zaal stoomt nog vol als de band hun eerste nummers reeds heeft
vertolkt, ondanks de vreemde combinatie van bands die hier vanavond
spelen krijgt de band toch de zaal lekker mee. De heren weten menig mens
in de handen te laten klappen en dat is best knap als je als eerste band
van de avond het publiek weet mee te slepen en op te warmen voor wat
volgt. Zo krijgen we onder meer de nummers “Social Suicide”, Rohypnol”
en afsluiter “The Lonely Ones” van hun onlangs verschenen mini album te
horen. De energie druipt ervan af en dat het een stel frisse jonge
honden zijn, blijft niet onopgemerkt bij de veelvoudig aanwezige dames!!
Jammer dat de set van deze heren zo kort is want hij is wel steengoed.
Rond de klok van acht uur is het dan de beurt aan
Nevermore, voor mijn gevoel zou dit een co-headline tour moeten zijn
maar jammer genoeg moeten zij de tweede plek op de bill vervullen. Het
is wel een feit dat er behoorlijk veel mensen rondliepen met Nevermore
T-shirts!! Duidelijk dat al die mensen vooral voor Nevermore zijn
gekomen, dat moet de band toch een goed gevoel geven. Het was aan het
begin van deze toer nog even spannend voor Nevermore omdat enkele dagen
voor de toer zou aanvangen zanger Warrel met een lichte longontsteking
in het ziekenhuis lag waardoor de band genoodzaakt was de geplande DVD
opnamen in het Duitse Bochum te cancellen. Ook gitarist Steve Smyth is
afwezig in afwachting van een niertransplantatie en wordt de gehele
Europese tournee vervangen door Chris Broderick van Jag Panzer. Voor
deze show heeft Nevermore hun setlist wat aangepast naar de wat meer
gangbare nummers en zo krijgen we in de slechts 45 minuten die de band
aan speeltijd toebedeelt heeft gekregen vooral veel werk van hun twee
laatste albums ‘This Godless Endeavor’ en ‘Enemies Of Reality’ te horen.
De band trapt af met “Final Product” en “Next In Line”, echter het
geluid is gedurende deze eerste twee songs nog niet al te best maar als
“Inside Four Walls” wordt ingezet klink het allemaal perfect. Het zijn
natuurlijk de prachtige gitaarsolo’s van Jeff Loomis en de uitstekende
stem en het charisma van zanger Warrel Dane waar de fans van Nevemore
voorkomen en zo krijgen we het geweldige “The River Dragon Has Come” te
horen waarna de band verder gaat met een strakke uitvoering van “Narcosynthesis”.
Verder krijgen we natuurlijk nog de toppers zoals 'I, Voyager', het
snelle ‘Born’ te horen en wordt dit veel te korte optreden afgesloten
wordt door ‘Enemies Of Reality’. Alleen jammer dat het eerste nummer het
geluid erg slecht was, de geluidsman herstelde dit echter redelijk snel
en speelde de band als vanouds. Om in 3 kwartier je fans tevreden te
stellen die eigenlijk veel meer willen zien en horen is lastig maar de
mannen zetten een strakke show neer op het veel te kleine podium, echter
kan ik toch iedereen aanraden om Nevermore op een headline show te
bezoeken want dan kan je pas echt vuurwerk verwachten!!!
Met het uitbrengen van
het debuutalbum ‘The Sickness’ in 2000 en het succes dat dit album
teweegbracht veroverde Disturbed een plaats op het vermaarde
Ozzfest festival. Het geluid van Disturbed liegt er dan ook niet om;
vette, ritmische alternatieve metal, voorzien van invloeden van bands
zoals Pantera, Slipknot, Machine Head en Tool en een unieke, aparte en
krachtige vocaalacrobatiek van zanger Draiman. September 2005 bracht
Disturbed hun derde album ‘Ten Thousand Fists’ uit waarvan er
ondertussen al meer dan tien miljoen exemplaren van verkocht zijn. Bijna
alle shows van deze toer zijn dan ook al weken van te voren stijf
uitverkocht en vandaag zal dat niet anders zijn, hoog tijd voor
Disturbed om ook in Europa het album eens live te komen promoten. Op het
moment dat het intro door de boxen galmt en de band het podium betreed
wordt de band met een luid gejuich onthaald en staat Paradiso binnen de
kortste keren op zijn kop. De band begint hun set met de songs “Guarded”,
“Liberate” en “Fear” en al meteen bij aanvang wordt duidelijk dat de
band een helder en goed geluid heeft. Ook de band heeft er vandaag
duidelijk zin in en vervolgt hun set met de song “Remember”, werdt in
Tilburg “10.000
Fists” nog spontaan ontvangen door het publiek door uitbundig de vuisten in de lucht
te steken, in Amsterdam wordt de titeltrack van het laatste album vreemd
genoeg overgeslagen waarna de band ons vervolgens de songs “Just Stop” en “Overburdened” voorzet.
Frontman Draiman weet de zaal aardig op te zwepen en het publiek gaat
dan ook massaal uit zijn dak als de band het nummer “Stupify” inzet.
Verder krijgen we in de ongeveer tachtig minuten durende set nog de
nummers “Deify”, “Prayer”en “Voices” te horen, waarna het na de
Genesis-cover “Land Of Confusion” en afsluiter van de reguliere set in
de vorm van “The Game” alweer voorbij is. De band zal echter nog eenmaal
terugkomen voor een laatste toegift en zo worden we nog voorzien van
“Stricken” en “Down With The Sickness” waarbij het publiek nog eenmaal
massaal uit zijn dak gaat. Ook de voor een deel meegebrachte lichtshow
staat vandaag als een huis en het moet raar lopen als we volgend jaar
Disturbed niet op één van de vele zomerfestivals als headliner zien
staan.
Voor meer bandfoto's
zie het fotogedeelte van deze website!!! |
