Jon Oliva was met zijn voormalige band Savatage al meerdere keren te zien in de Tilburgse concertzaal 013 en diens voorloper, het Noorderlicht en ook met zijn huidige band Jon Oliva’s Pain is de heer Oliva een graag geziene gast. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de band Tilburg heeft uitgekozen voor de opnames van de eerste live DVD van de band. Jon Oliva's Pain, is ontstaan na de Savatage periode en opgericht door Jon Oliva. Jon Oliva is samen met zijn broer Criss Oliva de oprichter van de heavy metalband Savatage. Criss Oliva is helaas in 1993 overleden aan de gevolgen van een auto ongeluk. Waar Savatage is gestopt is Jon Oliva's Pain doorgegaan. Het meest recente album ‘Festival’ is in februari 2010 verschenen en heeft veel weg van Savatage. Tevens speelt Jon nog veel Savatage nummers tijdens zijn optredens, en volgens mij moet het ook vooral van die nummers hebben. Toch heeft hij met deze band ook een paar mooie songs gemaakt die qua stijl behoorlijk in het verlengde van Savatage liggen.

Omdat de avond in het teken staat van de live opnames, heeft de band besloten geen voorprogramma mee te nemen waardoor het wat langer duurt voordat de mannen beginnen. Als vervolgens rond de klok van negen uur de zaallichten doven gaat er een luid gejuich door de zaal. Echter voordat de band het podium betreedt krijgen we eerst een diavoorstelling van Jon’s overleden broer Criss te zien, dit vooral als eerbetoon van Jon aan Criss. Het is een bijzonder weetje, maar Savatage opende het popcentrum 013 jaren geleden. Na de diavoorstelling wordt het doek snel voor het podium vandaan gehaald en begint de band iets later dan gepland. Het is inmiddels ook behoorlijk druk in de grote zaal van 013, en iedereen is dan ook vol verwachting van wat komen gaat. Het podium ziet er mooi uit, met een hoog drumstel en centraal opgesteld de grote witte vleugelpiano. De band trapt af met het titelnummer van het meest recente album, “Festival”. Gelijk zie je het publiek enthousiast worden. Wat ook opvalt is dat het geluid goed is, natuurlijk zal er nog een beetje aan de knoppen gedraaid moeten worden, maar vanaf de eerste tonen klinkt het lekker. Dat band heeft er zichtbaar zin in, en dat laten ze goed blijken. De lachende gezichten zeggen genoeg. Het volgende nummer is er gelijk eentje van Savatage, “Chance”. De hele zaal zingt mee! Wat een lekker gevoel. Echter is de stem van Jon niet optimaal te noemen want hij klinkt nogal schor. De spraakzame Jon heeft het erg naar zijn zin en kondigt gelijk weer een Savatage nummer aan. De band gaat door met de klassieker “Hounds” gevolgd door een JOP song, die ik persoonlijk een van de beste songs vind. Dit nummer heet “Death Rides a Black Horse”. Ook dit nummer is duidelijk favoriet bij meerdere fans want het nummer wordt moeiteloos meegezongen.

Jon maakt tijdens en tussen de songs lachwekkende opmerkingen, gebaren en is zichtbaar gelukkig, Jon toont zich dan ook als een echte frontman. Na “The Evil Within” is het tijd voor wederom een Savatage nummer, te weten “Agony and Ecstasy”. De sfeer is heerlijk en het publiek doet goed mee. Dit is natuurlijk ideaal voor de DVD opnamen. Hoewel ik de camera’s niet vaak op het publiek gericht, gezien heb maar dit zal vast goed komen. De setlist is behoorlijk lang en er was dan ook beloofd om veel songs te spelen. De band stoomt dan ook gestaag door met “Firefly” en “Lies” om daarna “Sirens” van Savatage te spelen. Wat me ook opviel is dat Jon flink afgevallen is en zelfs af en toe een soort dansje maakte voor de lol. Terwijl hij een flinke poos geleden nog met een wandelstok liep en zijn optreden zittend op een kruk moest doen. “Warriors” volgt en het publiek kan er geen genoeg van krijgen. Het klinkt extra mooi omdat iedereen uit volle borst meezingt. Dan gaat de Savatagetrip gewoon nog even verder met het niet zo vaak live gespeelde “Living On The Edge Of Time”, “Ghost in the Ruins” en het mooie “Tonight He Grins Again”. De mannen hebben nog meer voor ons in petto en natuurlijk is ook hier het gezegde, “safe the best for last”, van toepassing. Want nu krijgen we nog wat Savatage klassiekers te horen. Eerst horen we “Believe” en die word gevolgd door kraker aller tijden “Gutter Ballet” wat resulteert in een kippevel moment! De band gaat vervolgens verder met “Power Of The Night” en de klassieker “Hall of the Mountain King”. Behalve dat de stem van Jon wat haperde hier en daar hebben we wel waar voor ons geld gekregen. Uiteraard eindigt deze sterke show van een band in zeer goede doen met de toepasselijke song “When The Crowds Are Gone”. Kortom, het was een leuke avond en we zijn zeker benieuwd naar de DVD. (Talitha Martijn)

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!