Tijdens de aankondiging van de tour van In Flames een klein half jaar geleden beloofde het een mooie avond te worden in het Tilburgse 013. Het Deense Volbeat zou immers als special act fungeren tijdens de gehele Europese tour. Echter deze aankondiging werd al snel ingetrokken en zo werd Volbeat van de bill gestreept, erg jammer maar natuurlijk bleef er genoeg te genieten over met bands als Sonic Sondicate en Gojira op de affiche. Het massaal aanwezige publiek dacht er ook zo over, want als wij even voor aanvang van de eerste band de zaal betreden is het al behoorlijk druk, 013 was dan ook vandaag echt net niet uitverkocht. Wat me verder direct opvalt, is dat de jonge nieuwe metal generatie gelukkig toch bestaat! Tot mijn genoegen zie ik ontzettend veel jong publiek. De meeste jonkies komen echter voor In Flames, wat dan weer grappig is want die zag zo’n tien jaar geleden voor het eerst optreden en de meeste kids die er vandaag bij zijn waren toen waarschijnlijk net uit de luiers.

De avond wordt afgetrapt door Sonic Syndicate, er is inmiddels veel geschreven over deze zeer succesvolle band, maar voor wie de laatste jaren onder een steen leefde hier nog even in het kort het verhaal van de band. Het Zweedse zestal werd op opgericht in 2002 onder de noemer Fallen Angels maar in 2005 werd de naam omgedoopt tot Sonic Syndicate. In 2006 wist de band de bandcontest van Nuclear Blast te winnen van ruim 1500 strijdende bands om een contract bij het Duitse label waarop in 2007 het album ‘Only Inhuman’ werd uitgebracht. Ter promotie toerde de band door heel Europa, zo was de band ook te zien op alle grote festivals en werd zelfs Noord Amerika niet overgeslagen, inmiddels is afgelopen september het derde album (het tweede voor Nuclear Blast)  ‘Love and Other Disasters’ uitgekomen. De zeer gemotiveerde heren en dame van Sonic Syndicate hebben een grote schare fans en dat blijkt uit de compleet volle zaal en de die-hard fans voor het podium. Het vooral jonge publiek zingt veel nummers uit volle borst mee. De band oogt en klinkt verfrissend en kan mij dan het hele optreden lang boeien! Het gemis van Volbeat is allang weer vergeten dankzij de sympathieke jonkies van Sonic Syndicate.

De tweede opwarmer van vanavond zijn de heren van het Franse Gojira. Deze mannen draaien al wat jaartjes mee, maar de band brak pas echt door met het uit 2005 stammende 'From Mars To Sirius'. Gojira heeft dan ook nog eens de mazzel dat het publiek al flink opgewarmd is door de voorgaande band en wat verder opvalt is dat er veel mensen speciaal voor Gojira zijn gekomen vanavond. Deze band speelt stevige en goed knallende mix van diverse metalgenres, waarbij de band moeiteloos een loodzware gitaarmuur weet op te bouwen die dan op zich weer ondersteund worden door maniakale drumpartijen en afwisselende breaks. Het is altijd prettig om een band nu eens een keer niet in een hokje te plaatsen maar te kunnen zeggen dat je er meerdere invloeden in terughoort. Wat mij vooral opvalt is dat er soms duidelijk wat Morbid Angel invloeden waarneembaar zijn, wat mij dan ook zeker kan bekoren. Jaren geleden heb ik deze band ook wel eens gezien en toen viel het me tegen, maar vandaag weten deze Fransozen mij aangenaam te verrassen met deze show. Zo werden we onder meer verast met veel materiaal van het eerder genoemde album maar ook het nieuwe werk van het onlangs verschenen ‘The Way Of All Flesh’ werd niet vergeten. Al met al een zeer onderhoudend optreden en ik moet zeggen, de band is de laatste jaren dan ook behoorlijk gegroeid.

Na twee goede bands is het tijd voor de hoofdband van de avond In Flames. De band trapt af met het niet door iedereen gewaardeerde nummer “The Chosen Pessimist”. Een gewaagde opener die haar doel toch niet mist. Naast dat het geluid van seconde één goed is wordt deze song ondersteund door een schaduwshow. Een wit doek hangt voor op het podium waarachter de band staat te spelen. Het enige wat er te zien is in de zaal zijn de schaduwen van de diverse bandleden. Dit draagt zeker bij tot de sfeer van dit Muse/Deftones-achtige nummer en je kan dit ook zien als een verkapte intro tape (hoewel live gespeeld).Wanneer het moment aangebroken is dat de song heavy wordt, valt het doek naar benden en wordt de band onder luid applaus onthaald. Gelijk achter deze nieuwe song wordt het up-tempo ‘I’m The Highway’ gespeeld en staat de rest van de avond in het teken van 1 uur en 40 minuten knallen. Naast nieuwe songs waaronder o.a.  “The Mirror’s Truth, Disconnected” en “Alias” is er ook voldoende ruimte in de set voor ouder werk. Twee songs van The Jester Race als medley verpakt (“Dead God In Me/The Jester Race/Behind Space”). Het “Behind Space”-deel is beperkt tot het thema en mag geen naam hebben. Liever had ik gezien dat ze deze doorspeelden, maar helaas je kan niet alles hebben. De band zit er lekker in en Anders praat weinig en als hij wat zegt, is het voornamelijk kort. Er wordt er vooral veel gespeeld! Ook aan het visuele aspect is veel aandacht besteed. De achterkant van het podium wordt opgesierd door een beeldscherm met allerhande projecties die één en ander ondersteunen en bijdragen aan het professionele karakter van de show. Opvallend is dat de nummers van “Come Clarity” het ook erg goed doen. Het titelnummer mist haar uitwerking niet en de hele zaal zingt of beweegt mee op deze ballad: één van de hoogtepunten van deze avond. Ook “Pinball Map” zet de zaal goed op zijn kop maar dan letterlijk. Van het album waar dat op staat (“Clayman”) wordt ook het mooie “Satellites And Astronauts” gespeeld. Een ieder die dacht dat de band rustig afgeschreven kon worden omdat ze alleen nog maar nieuw werk spelen en een standaard repertoire afdraaien, komt bedrogen uit. Natuurlijk worden er ook songs gespeeld uit de latere periode en dat zijn vooral de ‘hits’ als “The Quiet Place, Trigger, Cloud Connected” en “My Sweet Shadow” . Het enige nummer wat ik echt mis in deze set is “Only For The Weak”. Gelukkig zijn er voldoende andere songs waarop gesprongen kan worden. Na “Take This Life” is dit, volgens Anders beste In Flames optreden in deze tent, helaas afgelopen. Ik kan het alleen maar met hem eens zijn. Moe maar voldaan staat het publiek bij te komen van een geweldige avond. Wat zou het toch fijn zijn als er meer bands zijn die goede voorprogramma’s mee durven te nemen zodat je echt kan spreken van een geslaagde avond!

Helaas word de net bereikte euforie snel afgebroken door de aanwezige dj. Deze onverlaat haalt het in zijn hoofd om kort na de outro-tape één of andere verschrikkelijke Nederlandse rap-rotzooi over de aanwezige hoofden uit te storten. Waarschijnlijk wordt het doel bereikt wat deze persoon hiermee wilde bereiken want ik heb nog nooit zo snel de grote zaal van 013 verlaten en met mij vele anderen. Er zal wel nog wat achteraan hebben moeten komen op de populaire uitgaansdonderdagavond maar waarom dat op zo’n achterlijke manier duidelijk gemaakt moet worden, is me een compleet raadsel. Verder hoop ik dat we In Flames snel weer mogen begroeten met een eigen headline show want hoewel het leuk is om ze te zien op een festival is het zo veel leuker om ze gewoon te zien knallen met een volledige setlist waarin ruimte is voor veel meer In Flames.

 
Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!