Afgelopen donderdag 1 november stond er eindelijk weer eens een avondje onvervalste metal op het programma in het Tilburgse 013. Na een grondige verbouwing van de entree, de garderobe en de beneden bar afgelopen zomer was het voor ons de eerste keer dat we weer eens een concert bezochten in een van Nederlands gezelligste concertzalen. De avond zou geopend worden door het Finse Turisas, Iced Earth zou afsluiten en tussendoor konden we dan nog genieten van Annihilitor. Met de muziek zat het deze avond dan ook wel goed, wat betreft de verbouwing, de naar beneden verplaatste garderobe is een groot voordeel. Zo is het boven in de gang minder druk na afloop, maar de gezellige bar in de hoek van de benedenruimte heeft plaats moeten maken voor een snackcorner waar diversen snacks uit de muur te halen zijn. Hierdoor is de verplaatste bar echter een stuk minder gezellig, maar misschien moeten we gewoon nog even wennen aan de nieuwe opzet. Maar genoeg gezeurd, over naar de muziek.

Het voorprogramma deze toer werd verzorgd door Turisas, deze Finse band bracht eerder dit jaar hun uitstekend ontvangen tweede album ‘The Varangian Way’ uit. 'Varangians waren Vikingen die door de Baltische zee richting het zuiden en oosten voeren op een epische queeste voor glorie' zoals op de website van de band te lezen is. Met het debuutalbum ‘Battle Metal’ (niet te verwarren met 'war metal') leverde deze band een sterk album af, dat tegelijkertijd episch, bombastisch en extreem stoer klonk, de muziek van de band wordt tevens voorzien van diversen folk, viool en accordeonuitbarstingen. De met warpaint beschilderde band met als drijvende kracht zanger Mathias 'Warlord' Nygård trapt hun optreden om na het intro (Victoriae & Triumphi Dominus) af met de song “As Torches Rise“. Op het moment dat de band het podium betreedt is het echter net half acht geweest en is het nog erg rustig in de grote zaal van 013, de vroege aanvangstijd en de steeds drukker wordende Nederlandse wegen helpen hier ook niet echt aan mee. De band zit hier echter niet mee en vervolgt hun set met de song “Holmgard And Beyond”, “A Portage To The Unknown” en “One More”. De inmiddels steeds voller wordende zaal kan de muziek van de band wel waarderen en als zanger Mathias de Boney M cover “Rasputin“ aangekondigd gaan de voorste rijen compleet uit hun dak. De band heeft echter maar een half uurtje ter beschikking, dus wordt er weinig tijd verdaan met onnodige praatjes en zo wordt het optreden afgesloten met het titelnummer “Battle Metal” van het debuutalbum van de band. Het optreden van deze Finnen viel niet veel op te merken, het geluid was redelijk en ook wist de band ondanks dat men als eerste moest spelen toch de juiste sfeer te creëren en zo wist de band mij en een groot deel van het publiek dan toch te overtuigen, klasse!

Na een korte ombouwpauze was het de beurt aan Annihilator, de band bracht begin dit jaar het uitstekende, inmiddels twaalfde album ‘Metal’ uit met daarop een keur aan gastmuzikanten zoals Jeff Loomis (Nevermore), Alexi Laiho (Children Of Bodom) en Willie Adler (Lamb Of God) en toerde de Canadezen afgelopen mei in het voorprogramma van Trivium door Europa. Zo’n kans om in het voorprogramma van Iced Earth opnieuw door Europa te toeren laat je natuurlijk niet liggen en zo zagen we de band voor de tweede keer in een tijdsbestek van een half jaar aan het werk. Annihilator werd in 1984 opgericht door de heer Jeff Waters, het debuutalbum ‘Alice In Hell’ stamt uit 1989 en de opvolger ‘Never, Neverland’, die een jaar later uitkwam zette de Canadese band rotsvast op de metal kaart. De set van Annihilator wordt geopend met de knaller “King Of The Kill” waarop de toon gezet is, vervolgens brengt de band ons twee nieuwe tracks afkomstig van het onlangs verschenen album ‘Metal’ in de vorm van “Operation Annihilation” en “Clown Parade” dat wat tam ontvangen werd door het publiek. Opvallend detail is dat tijdens de eerste twee song de zangpartijen grotendeels door de heer Waters zelf gezongen worden, dit doet echter niets af aan het enthousiasme van de band en met name is het Waters zelf die gedurende de hele show met een grote glimlach over het podium springt. De zaal is inmiddels behoorlijk vol als de band ons de songs zoals “Set The World On Fire” en “Welcome To Your Death” voorschotelt. Met de klassieker “Never Neverland” ontstaat er voor het podium zelfs een stevige moshpit, het zijn dan ook de oudere songs waarop het publiek volledig los gaat. De klasse van gitarist Waters wordt vandaag opnieuw bewezen, zo weet hij de ene na de andere solo of riff uit zijn mouw te schudden zonder te verblikken en te verblozen. Tegen het einde van de set worden we dan nog verrast met de song “Phantasmagoria“ waarna de veel te korte set wordt afgesloten met de klassieker “Alison Hell” afkomstig van het debuutalbum van de band. Annihilator wist hier vandaag opnieuw een overtuigende set neer te zetten, de songkeuze met veel oud werk was voor mij prima in orde en ook het grote enthousiasme en de spelvreugde van de band was erg vermakelijk om naar te kijken. Het wordt echter wel een keer tijd dat we de band als headliner aan het werk te zien krijgen zodat de band gewoon twee uur op het podium kan blijven staan, al met al een super optreden!!!

Werd de vorige tour van Iced Earth enkele jaren geleden nog afgeblazen door gezondheidsproblemen rond bandleider Jon Schaffer, vandaag zou de Amerikaanse powermetal band dan toch uiteindelijk Nederland aandoen. Rond de klok van negen uur is de tijd aangebroken voor headliner Iced Earth en als de zaallichten doven klinkt er een bombastische intro door de geluidinstallatie. De band opent met een aantal nieuwe songs en het is dan ook met name frontman Ripper Owens die vanaf de eerste noot van opener “Something Wicked Part 1” het al goed opgewarmde publiek weet mee te krijgen en gaat het publiek eigenlijk al flink los. De geluidskwaliteit laat vooral in het begin nog wat te wensen over maar dat mag de pret niet drukken. De band gaat verder met “Motivations Of Man” en “Setian Massacre” om vervolgens het nummer “The Burning Times” in te zetten. Het unieke stemgeluid van Ripper Owens en de goed op elkaar ingespeelde band maakten vandaag een hele goede indruk zoals de band ons al eerder dit jaar wist te overtuigen tijdens het Wacken open air festival. De band speelt vol overgave en dat merkt ook het publiek dat flink juicht en het aardig naar zijn zin heeft. Iced Earth vervolgt hun de set met “Declaration Day”, “A Charge To Keep“, “Violate” en “Vengeance Is Mine”. We zijn nog niet eens halverwege de set (blijkt later) als ik om me heen kijk en zie hoe overvol de zaal staat. Iced Earth gaat in een rap tempo door met het door Jon Schaffer gezongen “Night Of The Stormrider”, waarop het volgende “Dracula” zeer eigenzinnig wordt gebracht door Tim Owens. Natuurlijk kunnen we als maar weer stil blijven staan bij voormalig zanger Matt Barlow, maar Iced Earth heeft in Tim toch een zeer waardige vervanger weten te vinden die in staat is de band naar een hoger niveau te tillen. De temperatuur stijgt nu binnen langzaam naar tropische waarden en de band heeft het zichtbaar naar hun zin, “The Hunter” en “Ten Thousand Strong” zijn de volgende hoogstandjes waarna Iced Earth deel twee van de Gettysburg-trilogie  inzetten in de vorm van “Hold At All Cost” en het zeer lange “High Water Mark”.Hierop verlaat Iced Earth het podium om vervolgens terug te komen voor nog een toegift van drie songs in de vorm van “Melancholy”, “My Own Savior” en natuurlijk “Iced Earth “. De band wist mij dan ook vanavond opnieuw te overtuigen en ik ben dan ook zeer benieuwd naar het nieuwe album dat ergens begin volgend jaar zal verschijnen en hopelijk doet de band dan een aantal clubshow waarbij we het gehele ‘Something Wicked’ verhaal aan een stuk kunnen beluisteren.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!