Het was een helse avond, die bewuste avond van de 10e. Zoals een zanger al eens mooi verwoorde: het dondert en bliksemt en Satan komt eraan. Vanavond was de avond van Gorgoroth. Vlak voordat de tour van start ging begon de soap die nu nog steeds loopt. Infernus aan de ene kant, en Ghaal en King aan de andere kant willen allebei door met Gorgoroth, maar niet met elkaar. Een vrolijk situatie om een tour mee te starten. De vraag was dan ook: wie staat er op het podium te spelen? Als het al doorgaat? Spanning en sensatie dus. Met die vragen in het achterhoofd werd er afgereisd naar het immer gezellige Waterfront. Na 2 rode lichten en 3 U-bochten konden we uiteindelijk parkeren aan de waterkant. Wat bleek: niet genoeg geld op de chipknip-kaarten. Uiteindelijk kon er toch een parkeerkaartje gekocht worden (bedankt Stephan!) maar stonden we in de rij aangezien de deuren nog niet open waren. Toen we naar binnen konden was te zien dat de zaal al lekker aan het vollopen was. Er waren veel mensen op afgekomen, sommige zelfs die met bloed besmeurde gezichten rondliepen om hun ultieme eer te bewijzen aan de dienaren van de duivel. Maar voordat het zover was, waren er ook nog twee voorprogramma's.

Allereerst was er daar Tyrant uit Zweden. Nu zijn er twee Tyrant's uit Zweden dus om het goed te specificeren was dit de Tyrant uit Eskilstuna (de andere komt uit Jönköping). Tyrant maakt eigenlijk niet echt muziek in de trend van Gorgoroth en Enthroned. Het lijkt meer op een mix tussen oude Celtic Frost, gitaren op de old school death metal stand en dan hier en daar een handjevol stoner. Dit levert een vrij interessante combo op, maar het was duidelijk te zien aan de mensen dat niet iedereen wist wat ze hiermee moesten. Slechts een paar hoofden knikten mee, het applaus was dan wel iets beter. Ondergetekende vond de wat black/thrash 'n roll achtige muziek echter een heerlijk begin van de avond. Volgens mij zou Tyrant het ook prima doen als muziek tijdens het motorrijden. Nu heeft Tyrant nog maar 1 album uit, dus daar kwamen de meeste nummers vandaan. Restart with the number 6.6.6., Armageddon Is Here en Tyrant kwamen bijvoorbeeld langs. En tenzij mijn oren me bedriegen (wat goed mogelijk was), werd er ook een nieuw nummer gespeeld. De band stond er enthousiast bij, hoewel de zanger het zich er wel erg makkelijk vanaf maakte, met slechts zijn blikje bier en een enkele haarzwiep. Niettemin was het een vermakelijk begin.

Enthroned tourt natuurlijk om hun laatste plaat, Tetra Karcist, te promoten. Alweer de zevende studioplaat, maar deze keer is het niet zanger Sabathan, maar bassist Nornagest (inmiddels gepromoveerd tot gitarist en lead-zanger) die de teksten schreeuwt. Als vervanger werd Phorgath gevonden om de bass-partijen te gaan spelen en zo staat Enthroned met een wat nieuwe line-up hier weer op Nederlandse bodem. Na het intro wordt duidelijk dat Enthroned nogal kampt met wat geluidstechnische problemen. Er wordt druk gebaard naar de geluidsman op het podium dat hij er wat aan moet doen, en zeker in het begin klinkt het allemaal nog niet 100%. Maar dat kan de pret niet deren en er wordt van start gegaan met 'Vermin' en 'Tellum Scorpionis' van de nieuwe plaat. Vooral Nornagest was wild bezeten bezig met schreeuwen, headbangen, en eigenlijk alles wat nodig was om de mensen aan de gang te krijgen. Daarnaast waren ook Nguaroth en Phorgath voorzien van microfoon, zodat af en toe 3 vocalisten bezig waren (voornamelijk dan tijdens refreinen). 'Armoured Bestial Hell' en wederom het nieuwe nummer 'Through the Cortex' werden ook nog gespeeld, maar door het werkelijk snoeiharde geluid was er daarna niet heel goed te verstaan welke nummers gespeeld werden. Veel mensen waren echter kennelijk overtuigd van de kunnen van Enthroned, aangezien nogal wat mensen het een goed optreden vonden. Niet in het minst een Amerikaanse bezoeker (toevallig op doorreis naar Noorwegen), die het allemaal fantastisch vond. Aan de andere kant vond hij alles fantastisch, zoals bier, mensen, metal, vrouwen, muziek. Fotootje gemaakt met hem en hoppa.

En toen werden de fakkels aangestoken op het podium. Een ijzige wind kwam uit het Noorden waaien en nadat er genoeg rook te vinden was op het podium kwam Gorgoroth op. Alsof Lemmy zelf had gezegd dat het geluid toch echt harder moest, was het nu oorverdovend. Zelfs met oordoppen in was het niet helemaal verantwoord om dichterbij dan 5 meter bij de boxen te komen. Dit gaf echter wel als probleem dat niet alles goed te horen was en er eigenlijk meer een geluidsmuur was dan de muziek. Het enige echt duidelijke was Ghaal's stem. Maar wat echter wat achterbleef qua muziek werd goed gemaakt door het show element. Ghaal als ultieme boeman was heel rustig en gecontroleerd in zijn bewegingen. Meer dan de microfoon optillen naar zijn mond, of iemand aankijken terwijl hij ons netjes zegende met de 'Devil Horns' was er niet bij. Maar dat helpt weer mee aan de mysterieuze air. King daarentegen ging flink tekeer met zijn bas over het podium en was daarin het tegenbeeld van Ghaal. Inval gitaristen Teloch en Sykelig waren niet heel bijzonder, maar deden hun werk en invalkracht Nick Barker timmerde de boel vakkundig dicht. Op fouten is hij niet te betrappen geweest, maar dat had ook iets te maken met het geluid.  De setlist bevatte uiteraard nieuw materiaal van het laatste album 'Ad Majorem Sathanas Gloriam'. Onder andere 'Wound Upon Wound' en Carving A Giant' werden ten gehore gebracht, maar ook oud materiaal kwam langs zoals 'Possessed By Satan', 'Forces of Satan Storms ', 'Revelation of Doom' en 'Destroyer'. 'Procreating Satan werd gebruikt als openingsnummer na een mysterieus intro met didgeridoo's. Na 'Incipit Satan' en 'Prosperity and Beauty' was de koek ineens op, want Gorgoroth verdween en kwam niet meer terug.

Een leuk avondje black metal weer in Waterfront. Wat dat betreft gaat het goed, want binnenkort komen ook legendes Mayhem een exclusieve show geven, en ook komt Shining de boel nog eens opleuken. Hopelijk staat het geluid dan wel iets zachter.

Enthroned:

Gorgoroth: