|
Er was van alles te doen in metal land, maar we kozen
voor de show van Gorefest in Waterfront, Rotterdam. Als je wist hoe je
moest rijden (een mooie U-bocht maken de kade naar beneden) kon je zo
ongeveer voor de deur parkeren. Later bleek dat de politie ongeveer 3
keer op een avond langs kwam om boetes uit te schrijven voor die
geparkeerde auto's. Erg vervelend, want het was allesbehalve duidelijk
aangegeven hoe het parkeerbeleid was. Maar dat mocht de pret niet
drukken. Waterfront is gelegen onder en naaste het wegdek langs de Maas
in Rotterdam loopt. Als je het cafe uitstapt heb je zo uitzicht op een
paarsgekleurde Erasmusbrug. Eerst moet je een paar stappen door het café
doen om bij de ingang van de zaal te komen (of de trap aflopen vanaf de
weg kant). Nadat we onze jas hadden afgegeven (gratis garderobe,
helden!) en de merchandise hadden geïnspecteerd die netjes buiten de
zaal in de gang stond, ging de eerste band al van start.
Before The Fall is een
quintet dat afkomstig is uit Zweden. Op hun eerste plaat, ‘From Mutism
To Riddance’, speelt het vijftal een mix tussen metalcore en thrash. Op
de komende tour van Gorefest zijn ze openers en zullen dan ook de hele
Europese trek meegaan. Hoewel er niet veel tijd beschikbaar was, lukte
het ze toch nog om een aantal nummertjes te spelen. Zo kwamen onder
andere “Some Bleeding More”, “Haunted Minds”, “Purified” en “Taste The
Pain” van het debuut album langs. Zeker het wat jongere publiek kon de
muziek kennelijk waarderen, aangezien er al vanaf nummer 1 een pit werd
gestart. Wel moet gezegd worden dat dit het geval was bij slechts een
groepje jongens, de rest van het publiek stond en keek ernaar. Sowieso
was aan het begin de zaal erg leeg. En ook vooraan bij het podium stond
niemand, op een stomdronken Gorefest-fan na. Dit kleine blonde meisje
zou nog wonder boven de wonder de hele avond op haar benen blijven
staan. Haar grootste hobby was het hard roepen van allerlei bands. Maar
goed, Before The Fall dus, de muziek, zoals gezegd, metalcore en thrash.
Af en toe leek het nogal op Machine Head, maar dan met af en toe meer
snellere stukken. Het minst kapot was ik eigenlijk van de zanger, die me
qua stem niet helemaal op z'n plaats leek. Het was zo'n onduidelijk
geschreeuw, dat ik verbaasd ben dat ik nog songtitels heb kunnen
opschrijven. Maar vooral tijdens de nummers miste ik de chemie tussen
stem en instrument. Nee, je van het was de band niet, maar daarom
stonden ze als opener. Verder waren het aardige lui. Natuurlijk knetter
stoned na het coffeeshop avontuur we later van dat de merchandise
verkoper uitgebreid te horen kregen.
Hierna was het de beurt aan Nederlands brutaalste death
metalband The Monolith Deathcult om acte de presence te geven.
Met een overweldigend geluid en dito lichtshow werd Waterfront vakkundig
platgewalst. Wat opviel (mij althans) was dat Michiel Dekker meer
vocalen voor zijn rekening nam, terwijl dat (naar mijn weten) vroeger
niet zo was. Niks aan de hand verder, en we kregen snel een bloemlezing
van het materiaal. Wat nog te onderscheiden was onder andere “The
Deserved Reputation Of Cruelty” en natuurlijk de MTV hitsingle “Concrete
Sarcophagus”. Naar wat ik op kon maken werd er ook nieuw materiaal
gespeeld. Er was wel echter een minpuntje aan de show. Het geluid was
iets hard, en TMDC is zo bruut, dat op een gegeven moment echt bijna
niks qua instrument meer was te onderscheiden, misschien op het keyboard
na. Hierdoor verzandde de nummers in een grote brij, iets dat op de cd
toch niet snel gebeurt. Maar verder was dit weer even extra bruut
gebeuk, gepingel, gepiel en geram. Het optreden van TMDC was wat aan de
korte kant maar toch erg fijn om naar te luisteren.

Toen Gorefest moest beginnen was er van de leegte
aan het begin niks meer te merken. Het stond zelfs behoorlijk vol. Toen
de band ook nog eens enthousiast aftrapte met “The Glorious Dead” en
“State Of Mind” van het album ‘False’ kon de avond al niet meer kapot.
Naast het publiek had ook de band er zin in, want Jan Chris, Boudewijn
en Frank waren als een bezetene aan het bewegen en headbangen. De
nieuwe, tevens erg goede, plaat ‘Rise To Ruin’ kwam flink aan bod met
zes nummers (alleen de laatste drie nummers werden overgeslagen), maar
ook het eerste comeback album ‘La Muerte’ werd niet vergeten. De
ijzersterke combo “For The Masses” en “When The Dead Walked The Earth”
werd keihard de zaal ingeknald (tot groot plezier van de schrijver), en
ook “You Could Make Me Kill” werd nog gespeeld. Maar met vijf nummers
was ook ‘False’ flink vertegenwoordigd. Een enkel uitstapje naar het
‘Erase’ album werd nog gemaakt met door onder meer het speln van de
titeltrack en als allerlaatste toegift werd nog “Confessions Of A Serial
Killer” gespeeld. De zaal genoot, en de band zo te zien ook. De nummers
van de nieuwe plaat zijn live zeer overtuigend, dus de tour door Europa
zal vermoedelijk als een zonnetje gaan.

Omdat het café wel een extra centje wilde verdienen,
waren na de show in de kleine zaal van Waterfront nog twee bands
neergezet waar de nog niet uitgehongerde metal massa heen kon na het
zeer degelijke optreden van Gorefest. Vermoedelijk had dat ook iets te
maken met het feit dat iedereen snel uit de zaal moest omdat daar een
drum ´n bass feest zou beginnen. Om te beginnen stond Cypher te
spelen zodra Gorefest was afgelopen. Sinds het uitkomen van hun
debuut-cd 'Dark Day Carnaval' zijn ze flink aan de weg aan het timmeren.
Gesteund door Rusty Cage Records staan ze dan ook binnenkort ook op de
bill van de Arnhem Metal Meeting. De melodische death/thrash gingen er
prima in bij de bezoekers. Enige grote minpunt was dat na een kleine
twintig minuten de band al te horen kreeg dat ze nog een song konden
spelen en daarna moesten stoppen. Wat dat betreft was het einde van de
avond nogal chaotisch aan het verlopen. Het optreden van het afsluitende
Carceri hebben we helaas moeten missen, sorry volgende keer
beter.

Het was sowieso een leuke avond. Waterfront is een aparte
zaal, de bands worden letterlijk van het podium geveegd omdat de
volgende acts in de vorm van Drum & Base gepland staan, maar verder is
het wel een prima zaal. Een lekker laag podium, erg gezellig, en
natuurlijk een gratis garderobe. Volgende keer weer! (Thomas van Golen)
Voor meer bandfoto's
zie het fotogedeelte van deze website!!! |