Nadat de heren van Fear Factory alle persoonlijke perikelen overleefd hebben zijn ze terug met een nieuw album, getiteld ‘Mechanize’, een nieuwe line-up en een nieuwe tour. In 2002 ging Fear Factory uit elkaar na het vertrek van zanger Burton C. Bell en gitarist Dino Cazares, om vervolgens in 2004 terug te komen met het album ‘Archetype’ waarbij Burton toch weer deel uitmaakte van de band en waarbij gitarist Cazares het veld moest ruimen. Na de release van het “Transgression” uit 2005 werd het stil rondom de band maar ergens begin vorig jaar werd de strijdbijl tussen zanger Burton C. Bell en gitarist Dino Cazares begraven. Echter tegelijkertijd werden gitarist (en voormalig bassist) Christian Olde Wolbers en drummer Raymond Herrera aan de kant gezet. Hierop nam niemand minder dan drumgrootmeester Gene Hoglan de plaats op de drumkit in en werd bassist Byron Stroud (Strapping Young Lad) binnen gehaald. Dit alles resulteerde natuurlijk in een behoorlijk soap over de rechten van de naam Fear Factory door de twee kampen met aan de en kant Bell en Cazares en aan de ander zijde Olde Wolbers en Herrera. Het pleit lijkt inmiddels beslecht want inmiddels ligt het nieuwe album van Bell en Cazares in de winkels en is de band op tour door Europa die om dezelfde redenen een half jaar geleden een aantal maanden werd uitgesteld.   

Maar voordat Fear Factory het podium mag betreden is het eerst de beurt aan het Belgische After All om het publiek een half uur lang te vermaken. Eigenlijk valt dit optreden mij een beetje tegen. Van een band die al behoorlijk lang meedraait in het circuit, had ik een veel betere show verwacht maar dat misschien wel komen doordat de band onlangs van zanger en bassist wisselde. De set van After all bestond voornamelijk uit werk van het afgelopen jaar verschenen ‘Cult Of Sin’  waarvan ik onder meer de nummers “Land of Sin” en “Devestation Dawn” voorbij heb horen komen. Wat verder opvalt is dat het al behoorlijk vol staat in de kleine zaal van de Melkweg en als ik vervolgens zie hoeveel mensen er nog naar binnen moeten, ga ik me bijna claustrofobisch voelen. Dit was echter voor de heren van After All natuurlijk alleen maar erg prettig. Na een half uurtje zit het optreden van de Belgen er alweer op waarna we ons op kunnen maken voor de hoofdact van de avond. We installeren ons op een mooi plekje achter in de zaal waarvandaan we het podium toch goed kunnen zien.

Al ruim voordat de band op het podium staat is de zaal behoorlijk afgeladen, de show van vanavond was dan ook uitverkocht en wordt er luidkeels om de band geroepen vanuit het publiek. Na een kort intro trapt rond de klok van kwart over negen Fear Factory af met het titelnummer van het onlangs verschenen album ‘Mechanize’. De band en het publiek staan er nog wat onwennig bij gedurende de opener maar daar komt al snel verandering als de band doorgaat met de nummers “Shock”, “Edgecrusher” en “Smasher/Devourer”, alle drie afkomstig van het uit 1998 stammende ‘Obsolete’. Natuurlijk wordt het nieuwe album ook gepromoot waarvan we vanavond onder meer de nummers “Industrial Discipline”, “Powershifter” en “Fear Campaign” te verwerken krijgen maar het zijn toch wel de oudere songs waar het publiek voor gekomen is. Dat blijkt dan ook wel als de band de nummers de “Acres Of Skin”, “Linchpin” inzet en waarop we vervolgens het van het uit 1992 stammende debuutalbum ‘Soul of a New Machine’ afkomstige “Martyr” voorgeschoteld krijgen. Het publiek vind het allemaal prachtig en gaat dan ook behoorlijk tekeer. Wat betreft de inzet van de band, deze was prima in order, gitarist Dino Cazares had er zichtbaar plezier in om weer met zijn oude band op het podium te staan en ook drummachine Gene Hoglan viel niet echt op foutjes te betrappen. Wat echter wel zo nu en dan wat tegen viel waren de vocale prestaties van zanger Burton die zo nu en dan nogal eens wat vals klonk. Dit deed echter niet veel af aan het optreden dat verder prima in orde was. Tegen het einde van de reguliere set krijgen we dan nog nummers “Christploitation”, “Resurrection” en “Final Exit” te horen waarop de band voor enkele minuten het podium verlaat. Het duurt gelukkig niet lang en voordat de band weer op het podium verschijnt waarop de band de klassiekers “Demanufacture”, “Self Bias Resistor” en “Zero Signal” inzet. Na de eerste drie songs van de toegift zit het optreden er echter nog niet op en gaat Fear Factory verder met “HK (Hunter Killer)” gevolgd door, misschien wel het beste nummer van de band “Replica” waarop het publiek nog eenmaal massaal uit zijn dak gaat. Opvallend detail is dat de vijf nummers van de toegift allemaal afkomstig zijn van het meest succesvolle album van de band, het uit 1995 stammende ‘Demanufacture’. Verder was de setlist natuurlijk prima met zowel oud als nieuw werk en was het zeer begrijpelijk dat de albums ‘Archetype’ (2004) en ‘Transgression’ (2005) geheel werden overgeslagen omdat deze songs natuurlijk niet van de hand van gitarist Dino Cazares zijn. Al met al wist Fear Factory te overtuigen en is de band klaar voor de grote zomer festivals die alweer voor de deur staan.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!