Op sinterklaasavond waren het de zwaargewichten van Fear Factory en High On Fire die de Tilburgse 013 aandeden. Fear Factory was eerder dit jaar nog te zien op diversen festivals zoals Fortorock, Graspop en Wacken Open Air waar de band wist te overtuigen. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat er op deze zondagavond een groot aantal fans de weg naar Tilburg hadden weten te vinden, want het was al ruim voor aanvang behoorlijk druk in de foyer van 013.      

Voordat Fear Factory echter op het podium stond was het aan High On Fire om het publiek wat op te warmen. High On Fire werd in 1998 opgericht door voormalig Sleep zanger/gitarist Matt Pike en kan het best in het stoner, sludge, doommetal hoekje geplaatst worden. De band start gelijk met een geluidsvolume waardoor je binne de kortste keren een gehoorsbeschadiging oploopt. Zelfs met oordoppen is het in de zaal veel te hard, dit is jammer want dat gaat ten koste van hun muziek en de interesse van de al aanwezige mensen. Toch trotseren de meeste bezoekers het keiharde geluid dat er uit de speakers knalt. De band speelt vooral nummers van hun meest recente album ‘Snakes For The Divine’. We horen van dit album songs nummers als “Frost Hammer”, “Bastard Samurai”, “Fire, Flood & Plague” en “Snakes For The Divine” voorbijkomen. De stem van Matt Pike klinkt goed en de band weet het publiek ook wel op te zwepen met hun krachtige drums en stampende gitaarpartijen. De riffs vliegen je om de oren en de band doet zijn best. Songs die we verder nog horen, zijn onder meer “Turk”, “Rumors of War” en “Silver Back”. Live klinkt de band gelukkig iets minder clean dan op de plaat en dat maakt het geheel net iets rauwer. Al met al wist High On Fire dan ook een prima optreden neer te zetten, alleen jammer dat het geluid zo vreselijk hard stond dat de muziek en je oren ervan vervormden.

Al ruim voordat de band op het podium staat is de zaal behoorlijk afgeladen en als de heren van Fear Factory het podium betreden wordt er luidkeels om de band geroepen vanuit het publiek. De show van vanavond was echter niet geheel uitverkocht want het balkon bleef dicht maar dat neemt niet weg dat de band met in de gelederen zanger Burton C. Bell, gitarist Dino Cazares, drummer Gene Hoglan en bassist Byron Stroud hebben er zichtbaar zin in hebben. Na een kort intro trapt de band af met het titelnummer van het album ‘Mechanize’. De heren moeten wel even opwarmen en tijdens de eerste nummers wordt het geluid nog wat bijgesteld. Gelukkig is wel het volume iets getemperd ten opzichte van de eerste band en is het geluidsniveau nu wel aangenaam te noemen. De band gaat vervolgens verder met “Fear Campaign” en “Shock”.  Zanger Burton C. Bell heeft een hele mooie stem maar soms klinkt het niet even lekker en zelfs een klein beetje vals. Toch doen de heren op het podium hun stinkende best en klinkt het geheel erg strak en is ook het geluid moddervet. Drumgod Gene Hoglan trapt alle gaten dicht en klinkt net zo strak als een drumcomputer. Dit is natuurlijk niet nieuw, maar een grote toevoeging aan het geheel. De band gaat verder met “Smasher/Devourer”, “Securitron (Police State 2000)” en  “Linchpin”. De mannen racen over het podium heen en weer en zijn zichtbaar in hun goede doen. Het massaal aanwezige publiek zingt uit volle borst mee. We krijgen verder de songs “Acres of Skin”, “Powershifter” en het vette “Industrial Discipline” te horen. We zijn nu pas halverwege de set en de mannen beuken er flink op los. De energie levels gaan alleen maar omhoog en de band en het publiek worden alleen maar enthousiaster.  Er wordt flink verder gebeukt met “Big God”, de klassieker “Martyr” en het algemeen bekende en sublieme nummer “Demanufacture”.  Na deze nummers knallen de heren door tot aan het einde, waarbij de band al hun beste songs achter elkaar op het publiek afvuurt. Ze krijgen we onder meer de nummers “Self Bias Resistor” te horen waarbij het publiek de band bijna overstemt. Dan is het tijd voor “Zero Signal” en het niet zo vaak live gespeelde “Dog Day Sunrise”. Natuurlijk sluit de band zoals altijd af met hun mooiste nummer “Replica” waarna we gezellig nog een afzakkertje doen om daarna weer huiswaarts te keren. Mede dankzij 013 en alle aanwezigen was dit weer een leuke geslaagde avond. (Talitha Martijn)

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!