Photos by : © '07 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

11/12/2007 – 07/12/2007 – Carnivore, Raging Speedhorn, MilkMan – 013, Tilburg

Carnivore werd in 1983 opgericht en bracht twee jaar later het legendarische titelloze debuut uit. De band bediende zich voornamelijk van provocerende teksten en leverde daardoor nogal eens controverse op. Na een jaar of 20 was het in 2006 dan eindelijk zover, Peter Steele vereerder het grote Wacken Open Air festival met een bezoekje met het heropgerichte Carnivore. De band liet het echter niet bij 1 show zitten en besluit in 2007 om er nog een Europese tour tegenaan te gooien en zo stond de band in het Tilburgse 013 gepland. Echter van de toenmalige line-up die bestond uit Peter Steele, Louie Beateaux, Keith Alexander en Marc P is alleen de heer Steele nog overgebleven die we natuurlijk kennen van Type O Negative. Vandaag de dag wordt hij bijgestaan door drummer Steve Tobin (Tripod) en gitaristen Paul Bento en Joey Z (Life Of Agony).

 

Alvorens het zover is moeten we ons eerst door twee voorprogramma’s heen werken, de eerste is het voor ons onbekende Tilburgse MilkMan, echter zoals de band zelf weet te melden bestaat de band al zo’n veertien jaar. De band speelt een soort van stevige, maatschappelijk verantwoorde hardcore, crossover metal die in het straatje ligt van bands zoals SOD en MOD. Het verbaasd ons dan ook niet als de band de SOD cover “Speak English Or Die” ten gehore brengt en worden we eventjes verrast met een korte Slayer medley. Ook de rest van de songs liggen in het zelfde straatje, korte hevige nummers met kritische teksten die zowel in het Nederlands als ook in het Engels worden vertolkt. De doorgewinterde muzikanten van MilkMan weten op zich te overtuigen en komen sympathiek over, alleen het publiek wacht maar op een ding waardoor enige publieksreactie nauwelijks waarneembaar is.

 

 

Hierna is het de beurt aan het Engelse Raging Speedhorn. Deze heren met twee zangers maken een soort van stevige, moderne metal gemixt met een vleugje hardcore muziek. De band bracht eerder dit jaar het album ‘'Before The Sea Was Built' uit waardoor de nadruk van de set van vandaag natuurlijk op dit album lag. Echter ook de oudere songs zoals “Fuck The Voodooman”, “Spitting Blood” en “The Hate Song” allen afkomstig van het uit 2002 stammende ‘We Will Be Dead Tomorrow’ album werden niet vergeten. Echter door de stevige brij van geluid zijn er niet zo heel veel instrumenten en melodieën te ontdekken zijn in de songs. De band moet het dan ook hebben van hun energieke live show, gedurende het hele optreden is er geen moment waarop een van de bandleden een seconde stil blijft staan. Aan het enthousiasme van de band zal het dan ook niet liggen maar het zit de band vandaag gewoon niet mee om te openen voor headliner Carnivore waardoor het publiek in de zaal een wat afwachtende houding aanneemt. Het optreden van deze uitbundige Britten wordt vervolgens afgesloten met de song “Knives In Faces”.

 

 

Tijdens de ombouw pauzes zijn we op festivals wel wat gewend, de muziek is dan vaak bedroevend, echter vandaag in 013 sloeg alles. Gedurende drie kwartier lang krijgen we carnavals deuntje uit de Efteling te horen. Ik weet het de zaal had hier niets mee te maken maar na zo’n twintig keer hetzelfde deuntje begint het deuntje toch wel behoorlijk te vervelen. Dit is de typische humor van de heren van Carnivore, en dan met name van frontman Peter Steele.
 

Als de heren van Carnivore dan uiteindelijk op het podium verschijnen wordt de band met een licht gejoel ontvangen door het aanwezige publiek en tevens vliegen er enkele bekers bier door de lucht. Echter de grappen die de band vandaag voor ons in petto heeft zijn nog niet op en na het aanslaan van enkele akkoorden, bedankt de heer Steele het publiek en verlaat de band het podium waarop de zaallichten aangaan en de Efteling muziek weer door de boxen galmt…
 

 

Als de heren dan voor de tweede maal het podium betreden trapt de band keihard af met de song “Carnivore” gevold door het krachtige “Race War”. Echter Peter Steele is niet half de man die hij een paar jaar geleden was. Hij heeft naast zijn microfoonstandaard tevens een standaard staan met hierop de tekstbladen van de songs en maakt een verwarde en vermoeide indruk. Toch volgen de nummers zich in snel tempo op, zo krijgen onder andere “Angry Neurotic Catholics”, “Male Supremacy”, “Inner Conflict”, “Technophobia” en “Predator” te horen. Wat verder opvalt, is dat Peter Steele zeer slecht bij stem is en dat beide gitaristen grote delen tekst op zich menen, zelfs het bassen laat behoorlijk wat te wensen over. Soms gaat hij even lekker tekeer om vervolgens weer terug te vallen. Als dan de cover “Helter Skelter” ingezet word, gaat het publiek uiteindelijk toch nog behoorlijk los, zo ontstaat er zelfs even een stevige pit. Tussendoor werden we nog vermaakt met een kort intermezzo in de vorm van een sample van het nummer “Jack Daniels And Pizza” en werden we nog even vermaakt met een korte drumsolo De zichtbaar zwakke Peter Steele vervolgd de show samen met zijn band met de nummers “S.M.D.” en het provocerende “Jesus Hitler” waarbij enkele zielige figuren het niet helemaal snapten. Hierop is het gedaan met de reguliere set en de band verlaat dan ook het podium. Na enkele minuten betreedt Carnivore voor de derde maal, dit keer gehuld met bloed besmeurt en in slagersjassen het podium waarop we nog getrakteerd worden op de uitsmijter “World War III & IV” en het afsluitende “Sex And Violence”, de ons beloofde “bloodgirls” waren vanavond helaas niet aanwezig, om dit gemis op te vangen besloot de Carnivore crew ons te bekogelen met in bloed gedrenkte tampons en weet ik wat nog allemaal meer. Wat betreft het geluid, dit was vandaag niet al te best, het volume van de gitaren was veel te hard, de basdrum overdonderde bijna alles en de zang was hierdoor nauwelijks hoorbaar.

 

 

Volgens mij is de algehele gezondheid van Peter Steele ronduit slecht te noemen, de rest van de band was echter erg energiek en had Carnivore er toch wel veel zin, maar het kwam vandaag niet goed over. Kortom een bedroevend maar ook bijzonder optreden en met gemengde gevoelens keren we huiswaarts en neuriën we de Efteling song nog maar eens!!!

 

 

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!