In 1996 veraste het Finse Apocalyptica de gehele metalwereld met het uitbrengen van het album “Plays Metallica By Four Cellos” waarop, zoals de titel al doet vermoeden een aantal Metallica songs op unieke wijze werden gecoverd door vier ambitieuze cello muzikanten. Wat aanvankelijk als hobbyproject van vier mannelijke cellisten begon, bleek wereldwijd een enorme weerklank onder het metal publiek te vinden.

Dat Apocalyptica momenteel behoorlijk populair is blijkt wel uit het feit dat het optreden in de Amsterdamse Melkweg al een aantal weken is uitverkocht en naast deze show is de band ook nog te zien in de Groningse Oosterpoort en een dag later is het Finse gezelschap te gast in 013 te Tilburg.

Het voorprogramma tijdens deze Europese tour wordt verzorgd door het Duitse Lacrimas Profundere. Deze band bracht in 2006 het album ‘Filthy Notes For Frozen Hearts’ uit. Rond de klok van half negen betreedt Lacrimas Profundere het podium, omdat op dat moment een groot deel van de bezoekers dan nog buiten in de rij staan te wachten om naar binnen te mogen is de zaal nog slechts voor de helft gevuld. Al snel wordt duidelijk waar we mee te doen hebben, een soort van gothic act die het geluid van HIM mixt met The Sisters Of Mercy, waarbij de nadruk ligt op de eerste band. Vooral de nieuw aangestelde frontman Rob Vitacca, die de na veertien jaar opgestapte Christopher Schmid moet doen vergeten is een waardige imitatie van HIM’s Ville Valo. Zo krijgen we onder meer de songs “My Velvet Little Darkness”, de single “Again It’s Over”, “Sweet Caroline” en “My Mescaline” voorgeschoteld. Alle afkomstig van het ‘Filthy Notes For Frozen Hearts’ album. Na iets meer dan een half uur wordt het optreden afgesloten met het wat oudere “Ave End” waarmee het optreden van de Duitsers erop zit en we ons kunnen opmaken voor het hoofdprogramma van de avond.

Als dan de zaallichten doven betreden de Finnen van Apocalyptica een voor een het podium en trapt de band af met het ingetogen “Worlds Collide”, de titelsong van het onlangs verschenen gelijknamige album. Hierop gaat de band verder met Sepultura’s “Refuse/Resist”, een zeer herkenbare song en vooral de drumpartijen van Mikko Sirén geven de song een extra dimensie, klasse. Vervolgens gaat de band verder met de single “I´m Not Jesus”, afkomstig van het laatste album, waarna we aangenaam verrast worden met het stevige “Fight Fire With Fire“ van Metallica. Het publiek vindt het prachtig en er wordt dan ook uitbundig meegezongen. Het inmiddels zesde studioalbum ‘Worlds Collide’ kwam afgelopen september uit waarop de band onder andere wordt bijgestaan door Cristina Scabbia (Lacuna Coil), Corey Taylor (Stone Sour), Till Lindemann (Rammstein) en Dave Lombardo (Slayer), vandaag moet Appocalyptica het echter zonder deze sterren doen. Het enthousiasme van het publiek is er echter niet minder om en zo krijgen van dit album onder meer de songs “Grace”, “SOS (Anything But Love)”, “Ion” en de David Bowie cover “Heroes” voorgeschoteld. Opvallend detail is dat de Cello’s van de heren zeer laag gestemde zijn en dat het geluid vaak niet te onderscheiden is van gestemde elektrische gitaren en worden ook de soundeffecten zoals wah-wah’s niet geschuwd. Verder krijgen we dan nog “Somewhere Around Nothing“ te horen, het zijn echter de Metallica krakers zoals “Seek And Destroy” waar het publiek het hardste meezingt. Met “Bittersweet” en “Last Hope”zijn we aan beland bij het einde van het reguliere gedeelte van de set dat wordt afgesloten met “Hall Of The Mountain King” en de Metallica klassieker “Enter Sandman” dat luidkeels wordt meegezongen door het uitbundige publiek. Na een korte pauze keert de band terug en krijgen we opnieuw een Metallica song te horen in de vorm van “Nothing Else Matters”, het publiek vindt het allemaal prachtig en zingt de hele song mee, als dan nog de hitsingle “Life Burns” voorbijkomt kan de avond niet meer stuk, verder brengt de band dan nog de song “Inquisition Symphony” ten gehore en nadat de band voor de tweede maal terugkomt, krijgen we als klapstuk ook nog eens Ramstein’s “Seemann” voorgeschoteld, klasse!! Ondanks de nodige covers wist Apocalyptica een doordachte set neer te zetten. De fraaie lichtshow maakte het geheel af en werden de songs met de volle overtuiging gebracht, het geluid was dik in orde en ook de interactie met het publiek was uitstekend, ondanks het gebrekkige Engels van Eicca Toppinen. Enige minpuntje is eigenlijk het gemis van een of eigenlijk meerdere gastzangers die op het laatste album overduidelijk aanwezig zijn, dit is echter tijdens een Europese tour bijna onmogelijk maar misschien is dit iets voor het aankomende festival seizoen.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!