Aanvankelijk zou de show van vanavond in het Klokgebouw in Eindhoven plaatsvinden. Echter door de tegenvallende kaartverkoop werd de show enige weken geleden verplaatst van Eindhoven naar 013 in Tilburg Dat betekent voor ons een kortere autorit en een gezelligere, knussere zaal. Goed vol en lekker warm.

Als we rond de klok van 18.15 de zaal betreden zijn we nog net op tijd om de aftrap van Darkest Hour te zien. Uiteraard is op dit tijdstip de zaal nog zeker niet gevuld. Het valt ook niet mee om na werk op tijd te komen. Deze band laat zich echter niet kennen en entertainen het al aanwezige publiek met een goed show. Ze beuken er behoorlijk op los met “The World Engulfed In Flames” van het meest recente album ‘The Human Romance’. Ze mannen spelen redelijk strak en vermaken ons verder met  onder andere “No God” en “Violent by Nature”. Ondanks dat de band naar mijn idee niet helemaal in het straatje van Machine Head past, doen ze het goed. Het publiek vind het leuk.  De show van Darkest Hour word na een klein half uurtje afgesloten met “Doomsayer”, waarna we ons op kunnen maken voor de volgende band.

Vervolgens is het de beurt aan het Amerikaanse DevilDriver. Het verbaast mij eigenlijk dat de mannen voor Bring Me The Horizon staan geprogrammeerd, maar dat mag de pret niet druken. Als de band van voormalig Coal Chamber-brulboei Dez Fafara het podium betreed is de zaal is inmiddels al een stuk voller. DevilDriver gaat ook pittig van start, de hele zaal doet flink mee en de helft van de vloer is een grote moshpit! De songs die deze band met veel enthousiasme brengt zijn onder andere “End of the Line”, “Head on to Heartache” (Let Them Rot) en “Dead to Rights”. Er is veel contact met het publiek en frontman Dez neemt het opwarmen van het publiek heel letterlijk. De temperaturen in de pit lopen op tot grote hoogte. De heren hebben er zichtbaar zin in en daarop reageert het publiek ook weer prima op. Zo beukt de band door met “You Make Me Sick”, “Not All Who Wander Are Lost” en “Before the Hangman's Noose”. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik zeer tevreden ben en dat iedereen dat wel met mee eens zal zijn. Na “I Could Care Less” is het tijd voor een vette wall of death tijdens afsluiter “Clouds Of California”. Al met al weet DevilDriver een zeer goede show neer te zetten!

Als het de beurt is aan Bring Me The Horizon valt het me op dat veel mensen een kleine rustpauze nemen om een broodje te eten en een biertje te drinken. De zaal staat nog flink vol, maar de bar ook. De mannen uit Sheffield moeten dan ook erg hun best doen om het publiek te entertainen, maar ook voor deze band geldt dat ze net niet lekker in het straatje van het Machine Head publiek passen. Het licht is prima en aan het geluid wordt tijdens de show nog wat gesleuteld. We horen diverse deathcoresongs in de vorm van “Diamonds Aren’t Forever”, “Alligator Blood” en “Fuck”. Wat me opvalt is dat er toch een aantal jonge die-hard fans van de band voor het podium flink uit hun dak gaan. Gelukkig want de band doet erg zijn best. We horen verder “Sleep With One Eye Open”, “Football Season Is Over” en “Blessed With A Curse”. Ik vind de cleane zang van gitarist Jona Weinhofen redelijk, maar de talenten van zanger Oliver Sykes spreken mij niet erg aan. De mannen eindigen hun show met “It Never Ends” gevolgd door afsluiter “Chelsea Smile”.  Ze hebben hun best gedaan, maar het is duidelijk dat ze niet in de buurt komen van de andere bands op deze bill. Ze stonden een beetje voor het verkeerde publiek wat mij betreft.

Dan is het eindelijk zover, de heren van Machine Head mogen doen waarvoor ze gekomen zijn. Nadat we het intro “Diary of a Madman” van Ozzy door de speakers horen schallen, gaat de band er meteen stevig tegenaan. Al vanaf de eerste tonen van “I Am Hell”(Sonata in C#) kunnen we wel zeggen dat de mannen uit Oakland, Californië tot de top behoren. De band met frontman Robb Flynn”, drummer Dave McClain, bassist Adam Duce en gitarist Phil Demmel, heeft er geen enkele moeite mee om te bewijzen dat ze nog steeds hoog aan de top staan. Met hun nieuwe cd op zak en een ramvolle zaal hebben de mannen er zichtbaar zin in waarvan we onder meer de song “Be Still and Know” voorgeschoteld krijgen, gevolgd door het wat oudere “Imperium”. Er is vanaf de eerste tonen een moshpit zo breed als het podium, en ik vraag me dan ok wel eens af, waar halen de fans de energie vandaan. De setlist is vandaag om te smullen waarin we nummers als “Beautiful Mourning” en “The Blood, the Sweat, the Tears” tegenkomen. Het publiek gaat behoorlijk uit zijn dak en ook frontman Robb Flyn is zeer goed gehumeurd. Als de band “Locust” inzet, gaan de fans gewoon nog een tandje harder en hoger! De sfeer is fantastisch, oude of nieuwe songs, het maakt niet uit iedereen smult ervan. Na “This Is the End” kondigt Robb een song aan die opgedragen is aan Pantera-gitarist Dimebag Darrell in de vorm van “Aesthetics Of Hate”. Natuurlijk ontbreekt ook de klassieker “Old” niet, die gevolgd wordt door  “Darkness Within”. Het kan niet op, het samenspel en het plezier van de band druipt van de show af. Als je denkt dat de top bereikt is, gaan de heren en de fans nog een keertje flink uit hun dak met de krakers “Bulldozer”, “Ten Ton Hammer” en het eveneens nieuwe “Who We Are” die luidkeels worden meegebruld door de fans . Dan verdwijnt de band kort om vervolgens de genadeslag uit te delen met het geweldige “Halo” en afsluiter “Davidian”. Wat een geslaagd feestje, het vette, (maar harde geluid) en de mooie videobeelden maakte het geheel af. Daar kunnen de meeste bands nog wat van leren. Alle fans uit de moshpit druipen langzaam en flink gehavend af en kunnen op weg naar huis hun wonden likken. Er zullen heel wat blauwe plekken komen en de nodige mensen die niet meer konden staan, moeten nu hinkend naar huis. De band kwam en overwon, dit was dan ook een concert die zeker in mijn top 3 van 2011 komt te staan. (Talitha Martijn)

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!