|
Self Release
Website :
Terzij De Horde |
Van Liar Liar Cross On Fire naar Alethe naar Terzij de
Horde. Nu is het vaak dat bands wel eens van naam wisselen maar twee
keer, waarbij Alethe niet eens een demo produceerde, is wel wat vaak.
Maar het gaat om het eindresultaat en de band voelde dat een
naamsverandering een goede zet zou zijn zodat ze onder de Terzij de
Horde-moniker hun demo-EP konden uitbrengen. De nieuwe naam komt
trouwens van een gedicht van Hendrik Marsman. Opnames, mixen en masteren
geschiedde in de Independent Recordings studio in Utrecht onder leiding
van Quintijn Verhoef.
'Prometheans' begint met langzaam baswerk om meteen al de drums en
gitaar erbij te krijgen in een slepend tempo. Niet veel later schakelt
de band echter door naar versnelling 5. En eigenlijk doen ze me op welk
tempo dan ook behoorlijk denken aan Altar of Plagues. Nu is dat helemaal
geen slechte vergelijking want de jongens uit Ierland zijn ook geen
lullig bandje. Gezien dat Terzij de Horde al eens in het voorprogramma
stond en naar eigen zeggen ook is uitgenodigd door de Ieren om daar eens
te komen optreden is de vergelijking vrij logisch. De band wisselt af en
aan tussen langzame, slepende, doom-achtige stukken om dan vervolgens
weer keihard uit te barsten in een orgie van drums en volgbare riffs.
Deze afwisseling zorgt ervoor dat de aandacht nergens verslapt. Zelfs
het twee keer zo lange 'Vertigo: The Mithraic Ritual' lukt het om
makkelijk de aandachtsboog strak te houden met slechts rustig, doch
krachtig, drumwerk en een paar dissonante gitaar-aanslagen terwijl
zanger Joost hier en daar de poëtische teksten eroverheen schreeuwt. En
als ik poetisch zeg, bedoel ik ook poetisch. Niet voor niets is de
invloed van de band vooral terug te leiden tot verscheidene dichters
zoals Dylan Thomas en Robert Browning en filosofen als Nietzsche en H.D.
Thoreau. Let wel op, de band is helemaal niet vies van wat
screamo-invloeden te gebruiken. Hou je helemaal niet van screamo, zoals
ondergetekende, dan moet je niet zeiken, want nergens is het stemgebruik
ook maar enigszins storend. Puriteins black metal fans kunnen nog wel
eens bang worden en denken aan Krallice-taferelen waarbij de esthetische
'regels' van black metal weg worden gegooid en het stemgebruik ook niet
alledaags is. Dat soort mensen moeten dit dan ook niet luisteren, want
de band behelst veel meer dan alleen maar simpel Darkthrone naspelen.
Dat laat de band dan ook horen als de uitbarsting eenmaal is gekomen.
Prima en interessant gitaarwerk voeren hier toch wel de boventoon zonder
dat majestueus slepende element te verliezen. 'The Roots of Doomsday
Anxiety' is een heropname van het nummer dat ook op de demo-cd van Liar
Liar Cross On Fire stond, dus deze keer is het nummer te beluisteren met
een betere productie, en dat komt het nummer zeker ten goede. Het nummer
begint vrij sterk met hypnotiserend gitaarwerk en stuwend drumwerk. De
juiste combinatie van de instrumenten zorgt ervoor dat dit nummer
eindeloos zou kunnen voortduren zonder problemen. Na een tijdelijk
versnelling valt het nummer dan weer terug in het lekker logge ritme en
eindigt het nummer zelfs met... een banjo. Als je dacht dat Panopticon
de enige band was die zoiets op een album zette: think again! Voordat je
ineens country-muziek voor je gaat zien, het banjo-spel van nieuwe
gitaar-aanwinst Demian ligt prima in het verlengde van het nummer:
rustig en ingetogen, maar vol sfeer. Naast dat het een prima outro is
voor het nummer, is het ook het begin van afsluiter 'Non Timetis Messor'
waaroverheen langzaam de echte muziek in komt zetten. En het nummer
knuppelt er meteen flink in, om hier en daar wat minder de nadruk te
leggen op blastbeats en meer op riff en wisselende ritmes. Als de
voorgaande nummers nog niet overtuigend genoeg waren, dan moet dit
laatste nummer het toch echt doen. Alles wat de band gebruikt, zit hier
in en ze weten het tot groots en episch nummer van acht minuten te
maken.
Terzij de Horde laat op hun EP horen dat Nederland nu ook prima kan
meekomen in de wereld van bands die uitgesponnen muziek maken in de
black metal-hoek. Een echte Altar of Plagues-kloon vallen ze niet te
noemen, want daarvoor zitten er genoeg andere elementen in de muziek.
Een aankomende volledige cd moet dan ook een nog beter plaatje geven dan
deze EP al kan. Zeker als de muziek in het verlengde ligt van de laatste
twee nummers, aangezien die toch wel uittorenen boven de eerste twee.
Hier en daar proberen om nog wat meer afwisseling te creeeren door
mogelijk wat meer mid-tempo stukken zou geen kwaad kunnen (vaak
overheerscht toch het langzame-doom gevoel of het blastende black-metal
gevoel), maar niettemin is dit een duidelijk statement van de band en
eentje die zeker niet onopgemerkt mag gaan voor iedereen die enige
affiniteit met bands als Altar of Plagues, Krallice en eigenlijk die
hele zwik atmospherische black metal bands die niet bang zijn voor wat
experimentele dingen. Kortom, goede eerste release en zeker de aanschaf
waard! (Thomas van Golen)
Tracklist:
01. Prometheans
02. Vertigo: The Mithraic Ritual
03. The Roots Of Doomsday Anxiety
04. Non Timetis Messor
Line-up:
Joost – Vocals
Stefan – Guitar
Demian – Guitar
Johan – Bass
Richard – Drums |
