|
In het kader van het nieuwe album ‘When
Times Turn Red’ van Perzonal War hebben we tijdens de persdag in de
Bosuil te Weert en gezellig onderonsje met zanger Matthias ‘Metti”
Zimmer waarbij hij wordt bijgestaan door drummer en tevens producer van
het nieuwe album Martin Buchwalder.
Als eerste, kun je wat meer vertellen over de
geschiedenis van de band?
Ja natuurlijk, de band is in 1996 opgericht en tot nu toe hebben we
vijf albums opgenomen, ‘The Inside’ in 1998, ‘New Time
Chaos’ in 2000 en ‘Different But The Same’ in 2002, de eerste twee
kwamen uit via ons vorige label en mede door contractuele verplichtingen
moesten we toen onze naam veranderen van Personal War naar Perzonal War.
Inmiddels hebben we nu het derde album voor AFM records opgenomen
getiteld ‘When Times Turn Red’ waarvoor we vandaag diversen interviews
gepland hebben staan.

Toen jullie de studio introkken voor het
voorgaande album ‘Faces’ hadden jullie eigenlijk net een nieuwe bassist
gevonden, hij kon hierdoor niet mee schrijven aan het ‘Faces’ album, wat
was het verschil met de vorige keer om nu de studio in te trekken ten
opzichte van het nieuwe album?
Voordat bassist Sven in de band kwam hadden we eigenlijk niet zo’n
hele goede bassist, hij speelde de nummers wel maar er was verder geen
samenspel met de rest van de band. Daarom zijn we voor de opnamen van
het ‘Faces’ album opzoek gegaan naar een echte bassist. We kenden Sven
al een tijdje, hij speelde eerst in een deathmetal band maar wilde op
een gegeven moment geen ‘metal’ meer spelen. Op het moment dat we in de
studio bivakkeerde voor de opnamen van het ‘Faces’ album hebben we hem
toch over kunnen halen om dat album in te spelen. We wisten dat dit onze
kans was om hem hierna over te halen op het moment dat hij de nummers zo
goed zou vinden en daarna bij de band te komen spelen. Dat is ons dus
gelukt, na de opnamen hebben we een Europese tour met Blaze gedaan en
was het duidelijk dat Sven bij de band zou blijven. Voor het nieuwe
album heeft Sven wel wat ideeën aangedragen maar verder niet, hij heeft
gedaan wat hij zelf wilde doen en dat was het. Maar natuurlijk was de
samenwerking veel beter tijdens de opnamen van het nieuwe album, je kent
elkaar natuurlijk veel beter, leert elkaar ook privé kennen en tijdens
de optredens door zitten we ook altijd met elkaar opgescheept, dus de
sfeer was dit keer stukken beter.
Hoe gaat het schrijven van de nummers bij jullie
in zijn werk?
Iedereen binnen de band draagt zijn eigen ideeën en riffs aan die we
dan in de studio verder uitwerken tot nieuwe nummers, we werken net
zolang aan de nummers tot dat iedereen tevreden is. Binnen de band geld
dat iedereen kan doen wat hij wil en dat blijkt tot nu toe te werken.
Worden de nummers op het moment dat jullie in de
studio zitten nog veranderd of aangepast?
Ja, vaak zijn er nog weel wat kleinigheidjes die we alsnog
veranderen, maar de hoofdlijnen van de songs staan natuurlijk al vast.
Ongeveer zo’n zeventig procent van de nummers ligt vast maar als blijkt
dat een nummer in de studio niet aanslaat veranderen we het natuurlijk.
In de studio heb je vaak veel beter geluid dan tijdens de oefensessies,
daardoor kan het nog wel eens gebeuren dat een nummer nog wijzigt in de
studio.
Wie is er verantwoordelijk voor de teksten op
het album en kan je daar wat meer over vertellen?
“Ik ben de zanger van de band dus schijf de nummers ook zelf”,
verteld Matthias alsof dit iets heel logisch is, waarna drummer Martin
grapt: ”Ik drink het bier maar ik brouw het toch ook niet zelf!” waarna
Mathias het weer snel overneemt. Er loopt eigenlijk een rode draad door
het hele album heen, de titel ‘When Times Turn Red’ zegt het eigenlijk
al. Het gaat om de gehele situatie waar we ons in bevinden op dit
moment, we hebben grote problemen met de werkeloosheid en politiek in
Duitsland en deze worden alleen maar groter en groter en de regering
doet er verder ook niets aan. Iedere dag als je het nieuws aanzet zie je
deze problemen, weer honderden mensen ontslagen bij grote firma’s en ga
zo maar door. Ik denk dat het zo is in het grootste deel van Europa,
maar we moeten natuurlijk niet alles zwart zien. Je moet altijd zelf het
beste halen uit de situatie. Je kunt niet zeggen “ok ik ben werkeloos,
dus er is niks meer aan te doen” je moet er wel voor vechten om wat aan
je eigen situatie te veranderen. Het album is geen echt concept album
maar de rode lijn is tevens de titel van het album.
Was er een groter budget voor de opnamen van dit
album en heeft dat de manier van werken beďnvloed?
Nee, we hadden het zelfde budget voor dit album, maar we zijn hier
uiteraard tevreden mee. Het album is opgenomen in de Gerhart Studio in
Siegburg, Duitsland. We hebben zelfs allemaal nog een eigen baan naast
deze band, Martin werk als engineer en producer in dezelfde studio als
waar we het album opnamen dus hij heeft dit album dan ook zelf
geproduceerd. Hierdoor konden we meer tijd in de studio doorbrengen als
de meeste andere bands omdat we er terecht konden wanneer we maar
wilden.
Hoe is het opname proces in de studio verlopen?
We hebben de studio voor vier weken geboekt en we konden hier 24 uur
per dag in terecht, als we wilde konden we van 7 uur in de morgen tot de
volgende morgen 7 uur gewoon doorgaan. Dit hebben we natuurlijk niet
gedaan maar het was mogelijk. We stonden dit keer minder onder druk en
we hadden gewoonweg meer tijd om ons op de opnames voor te bereiden
zonder stress. Vier weken klinkt natuurlijk lang maar dat gaat in een
studio zo voorbij. We hadden dan ook een strak plan, eerst drie dagen
voor de drums, dan een aantal dagen voor de baspartijen zodat de basis
goed was en daarna hebben we de rest van het album ingespeeld.
Was het voor Martin niet moeilijk om dit keer
voor zijn eigen band te werken, omdat hij als producer zovaak met ander
bands werkt?
“Nee, het was juist makkelijker voor mij” verteld Martin, “ik heb
met die ander bands waar ik mee heb gewerkt zoveel ervaring opgedaan dat
ik de goede dingen eruit kan halen en die weer kan gebruiken voor
Perzonel War”.
Heeft de titel ‘When Times Turn Red’ nog een
speciale betekenis, kan je hier nog wat meer over vertellen?
Ja, het heeft iets te doen met de algemene positie van de mensheid.
De huidige tijd wordt steeds grimmiger, de hele sociale situatie van de
mensen is momenteel erg verslechterd ten opzichte van tien jaar geleden.
Dit geld niet alleen voor de mensen in Duitsland maar eigenlijk overal.
Mensen krijgen het steeds moeilijker en moeten steeds harder werken voor
hun geld, dat is zo’n beetje waar de titel op slaat.
Zijn jullie tevreden met het resultaat van het
nieuwe album?
Jazeker, je moet wel tevreden zijn. Op het moment dat je de studio
verlaat is dat het beste wat je op dat moment hebt kunnen presteren,
anders moet je geen album opnemen. Dit keer waren we goed voor
voorbreid, beter dan op het ‘Faces’ album waar we nog enkele song
moesten opknappen in de studio omdat ze anders niet op het album paste.
De composities op dat album waren slechter dan dit keer, dus we moesten
hierop heel wat aanpassingen maken tijdens de opnamen. Dit keer hebben
gewoon alles achter elkaar opgenomen, drums, bas, gitaar en zang en
omdat we ook veel live shows achter de rug hebben werkte dit bijzonder
goed. Natuurlijk als je over een jaar terug kijkt op dit album kijk je
er anders tegenaan maar voor dit moment zijn we erg tevreden en willen
we de nieuwe nummers graag live gaan spelen. Natuurlijk als ik naar ons
eerste album luister zijn er ook dingen waar ik enorm om moet lachen,
maar we hebben het wel gedaan en dat is wat telt.
Het vorige album ‘Faces’ ligt nog maar sinds mei
2004 in de winkels, het is dus vrij snel dat dit nieuwe album uitkomt,
zit hier een bepaalde rede achter?
Na het uitbrengen van het ‘Faces’ album kregen we zeer goede
kritieken en steeds meer aandacht in de grotere metal magazines in
Europa, daarom was de behoefte om weer snel een nieuw album uit te
brengen. We konden het dit keer niet veroorloven om weer twee jaar te
wachten en zo de kans te lopen dat iedereen ons weer zou vergeten. Op
dit moment hebben we inmiddels zeer goede kritieken ontvangen vooral van
de grote Duitse magazines en ook in Nederland en België scoren we zeer
goed met de nieuwe plaat. Om snel een goed album te maken stonden we
daardoor natuurlijk wel wat onder druk, maar het heeft dit keer denk ik
zeer goed uitgepakt voor ons, maar we krijgen nu echt de aandacht die we
verdienen van de grotere bladen.

Na het beluisteren van het nieuwe album zijn er
nog steeds zanglijnen die me doen denken aan James Hetfield van
Metallica, wordt je er niet moe van om steeds aan hem herinnerd te
worden?
Ja, natuurlijk wordt je daar moe van, maar we hebben dit keer echt
geprobeerd om dat te vermijden. We hebben geprobeerd de zanglijnen en
melodie van de nummers zo te schrijven dat dit minder op zou vallen,
maar het geluid van mijn stem kan ik niet veranderen het is nu eenmaal
de manier waarop ik zing. Het is natuurlijk ook wel goed voor de band om
vergeleken te worden met Metallica, maar de fans van die band zijn
mainsteam metal fans. Zij zijn fan van die band en zullen hierdoor niet
snel onze album kopen. Een aantal jaar geleden klonken we inderdaad nog
erg als Metallica maar nu met diversen nieuwe invloeden denk ik dat we
met op dit album wel een eigen geluid hebben gevonden. Ik denk verder
dat het erg belangrijk is om je open te stellen voor nieuwe ideeën en
nieuwe muziek stromingen om vooruit te gaan als band en niet ieder jaar
hetzelfde album uit te brengen.
Naar welke bands luisteren jullie zelf zoal?
We luisteren eigenlijk allemaal naar ander bands, ik luister veel
naar de klassieke bands zoals Priest en Maiden maar eigenlijk luister ik
naar alles wat met rock muziek te maken heeft, ik luister ook naar de
nieuwere bands zoals Godsmack en Nickelback, maar ook naar Gorefest,
Slayer, Nevermore en Fear Factory. Onze gitarist Sascha luistert veel
naar Purcupine Tree, The Gathering en Opeth en Sven luister veel naar
Jazz en bands zoals Primus. Verder houden we allemaal veel van Anthrax
maar de reünie met Joey Belladonna had voor ons niet gehoeven, we houden
meer van John Bush, dat is voor die band de beste zanger. Verder
luisteren we voornamelijk naar bands zoals Overkill, Testament en
Anthrax, de klassieke jaren tachtig thrash bands eigenlijk.
Wat denk je van het illegaal downloaden van
muziek via internet?
Ons nieuwe album stond inderdaad al twee maanden voor de officiële
release op internet, de promo’s worden door onze platenmaatschappij
verstuurd naar diversen media en daar zitten dus ook mensen tussen die
het album op internet plaatsen. Het is natuurlijk zo dat nu meer mensen
het album luisteren en die hierdoor misschien wel mensen zo onze muziek
ontdekken en we hopen natuurlijk dat onze fans het album gewoon in de
winkel zullen kopen. Maar hierdoor ligt momenteel de muziekindustrie wel
op zijn gat en worden er steeds meer bands op straat gezet en worden de
prijzen van concertkaarten alsmaar duurder. Verder denk ik dat de mensen
tegenwoordig hun geld aan meer verschillende dingen kunnen besteden,
iedereen heeft computers tegenwoordig, spelen veel mensen spelletjes op
de tv en hun computer waardoor de mensen wel twee keer nadenken waar ze
hun geld aan uitgeven. Tegenwoordig brengen wel steeds meer band
speciale edities uit van hun albums met bijvoorbeeld extra nummers,
videoclips of live opnamen uit en dan zullen de fans het album wel weer
sneller kopen. Het downloaden is natuurlijk wel makkelijker geworden
maar twintig jaar geleden maakte we ook kopieën van albums op cassette
bandjes en tegenwoordig zijn er zoveel bands dat je gewoon niet meer
weet wat je moet kopen, daarom is het voor veel bands belangrijk om hun
muziek via internet te slijten om zo wat bekender te worden.
Zijn er nog dingen die we van jullie kunnen
verwachten in de toekomst en willen jullie verder nog wat kwijt aan ons?
Volgende week gaan we op tour met Destruction en Candlemass, we hebben
daar veel zin om de nieuwe nummers live te gaan spelen. We zien er erg
naar uit om weer te gaan touren en hopen altijd om weer nieuwe vrienden
te maken tijdens onze optredens Verder willen we iedereen aanraden om
eens naar het nieuwe album te luisteren en kom naar onze shows en
bedankt voor dit interview. Waarna drummer Martin ons nog laat weten dat
Anthrax zanger Joey Belladonna maar weer snel uit de band moet zetten om
zodoende John Bush opnieuw aan te kunnen stellen.
(Martina Schouten / Eugene Straver)
|