Onlangs waren Backyard Babies zanger Nicke Borg en gitarist Dregen in Amsterdam ter promotie van hun nieuwste release ‘People Like People Like People Like Us’ dat op 24 april via Century Media Records uit zal komen. De band is al sinds 1989 een van de meest toonaangevende Zweedse punkrock bands en heeft sinds hun debuut EP ‘Something To Swallow’ die in 1991 uitkwam diverse albums uitgebracht. De muziek van de Backyard Babies ligt in het straatje van bands zoals de New York Dolls, The Clash, Kiss, Dead Boys en Guns ’N Roses. Het nieuwe album is geproduceerd door Nicke Anderson, voormalig collega van gitarist Dregen waarmee hij in de Hellacopters speelde. wij van Metal-experience reisde naar Amsterdam om eens te luisteren wat beide heren te vertellen hadden.

Het is inmiddels drie jaar geleden dat jullie laatste album ‘Stockholm Syndrome’ verscheen, waarom hebben we zo lang moeten wachten op het nieuwe album?
 “Het was voor ons eigenlijk nog snel, op papier lijkt het wel lang maar wij zijn nu eenmaal niet een band die veel gedraaid wordt op MTV enzo. We hebben een behoorlijk lange tijd voor het ‘Stockholm Syndrome’ album dat in 2003 uitkwam getoerd. Normaal zijn we zo’n anderhalf jaar voor een album op pad, het laatste optreden voor ‘Stockholm Syndrome’ deden we ergens in september 2005. De maanden daarna zijn we de oefenruimte ingetrokken en in januari 2006 hebben we het album opgenomen”, aldus Dregen. Op dat moment mengt zanger Nicke Borg zich in het gesprek: “Ik wil daar nog wel wat aan toevoegen. In het verleden hebben we inderdaad nogal eens lang over een album gedaan, meestal buiten onze schuld om door bijvoorbeeld problemen met de platenmaatschappijen. Maar vorig jaar hebben we meer dan een half jaar in Amerika getoerd en op dat moment schrijft er iemand in de Europese pers: We horen niks meer van de Backyard Babies, ze zullen wel problemen hebben en uit elkaar gaan. Nee dus, wij zijn een hard werkende band die veel moet toeren om te overleven. Het is onmogelijk om een album op te nemen terwijl je op toer bent, dus duurt het uitbrengen van een nieuw album bij ons vaak langer dan bij de meeste bands.” Dregen weet verder nog toe te voegen: ”We moeten nu eenmaal veel promotie maken voor onze albums door live te spelen. Verder is het ook nog vaak zo dat de release datum voor het album niet overal gelijk is, in Amerika komen onze albums vaak een half jaar later uit en het kost heel wat meer tijd om in Amerika te toeren dan in Nederland en België. Toen ik nog jong was in de jaren zeventig brachten veel bands ieder jaar een nieuw album uit. Wij kunnen dat niet doen, we verdienen ons brood door te toeren en niet door de verkoopcijfers van onze albums”.

Hoe zijn jullie begonnen met het schrijven van het nieuwe materiaal voor ‘People Like People Like People Like Us’ na jullie voorgaande album, was het een zware bevalling?Nee, niet echt maar wij zijn nu eenmaal niet een band die makkelijk nieuwe nummers schrijft als we op toer zijn, we kunnen het wel maar er zijn zoveel andere leuke dingen die je kunt doen na een optreden. We verzamelen natuurlijk wel een hoop ideeën voor nummers tijdens het toeren en we halen daar ook veel inspiratie uit. We kwamen dus in september thuis, we hadden op dat moment nog geen nummers geschreven maar we hadden de studio al geboekt voor begin januari. We moesten dus wel beginnen met schrijven vanaf het moment dat we van de tour terugkwamen. Op sommige momenten is dat echter wel het fijne van rockmuziek, zoals je op het album kunt horen is het een spontaan album geworden. Als je te lang aan de nummers werkt kan dat ook tegen je gaan werken”, weet Dregen ons te vertellen.

Waren de nummers al compleet geschreven voordat jullie de studio introkken of moest er hier en daar nog wel wat bijgeschaafd worden?
”We schreven vanaf september tot aan kerst de nummers, tegen het einde van deze sessie kwam ook producer Nicke Anderson, gitarist bij de Hellacopters, erbij. Hij was niet echt betrokken bij het schrijfproces maar tijdens deze laatste dagen hielp hij wel mee met de laatste puntjes recht te zetten. Toen de kater van oud en nieuw voorbij was trokken we op 2 januari de studio in. We hebben naast onze oefenruimte ook een kleine opname studio gebouwd en vroeger namen we daar voordat we een album opnamen nog wel eens een aantal demo’s op. We waren echter te veel met deze demo’s bezig en die klonken vaak beter en spontaner dan de uiteindelijke opnames in de studio. In de studio moesten we dan proberen de nummers net zo te spelen als op die demo’s en dat viel dan vaak niet mee”, aldus Dregen. “In de studio is het moment wanneer het moet gebeuren”, voegt Nicke nog snel toe.

Hadden jullie van te voren bepaalde ideeën of speciale elementen die je zeker op ‘People Like People Like People Like Us’ wilde toevoegen of gebruiken?
“Ik denk dat we wel een gevarieerder album wilden maken, je kunt natuurlijk nog steeds horen dat het een Backyard Babies album is maar b.v. het nummer “Roads” is erg anders dan wat we tot nu toe gedaan hebben. Verder wijkt ook het nummer “Cockblocker Blues” erg af, dit nummer kent een meer Led Zeppelin-achtige inslag gemixt met het oude Aerosmith, dit nummer is meer een oude hardrock song. Het is erg aangenaam vandaag de dag om in Backyard Babies te spelen, we hebben tegenwoordig natuurlijk veel meer ervaring en we doen ons ding al zo lang dat het makkelijker voor ons is om een nummer direct uit ons hart te schrijven. Soms is dat niet het juiste nummer voor het album dat we op dat moment maken, maar we denken eigenlijk niet meer na over wat voor nummers we maken. Dit waren in ieder geval de nummers die we op dit moment in ons hadden, we zijn een band die het moet hebben van goede songs en ik denk dat wij die wel kunnen schrijven. Wij zijn nu eenmaal niet van die technische muzikanten, ons sterke punt zijn onze goede nummers, denk ik.” aldus Dregen. “Op sommige albums zijn we dat gevoel echter wel kwijtgeraakt, we wilden het dan allemaal te netjes doen, het groovy rock ’n roll gevoel was dan helemaal weg. We hebben dat voor dit album voor het eerst echt weten vast te leggen, volgens mij gaan we onze beste albums in de toekomst maken, zo denk ik er in ieder geval over. We wilden het geheel spontaner en simpeler laten klinken, wij hebben niet de behoefte om twintig verschillende lagen gitaar toe te voegen om een geluidsmuur te creëren. We hebben twee gitaristen, dus één links en één rechts, die we wat luchtiger hebben laten klinken. De opnamen en het mixen vonden dit keer plaats in Stockholm, de vorige twee albums deden we in Los Angeles en die albums hebben dan ook meer een krachtig Amerikaanse geluid meegekregen, bedoelt om hard in de auto af te spelen”, voegt Dregen nog toe.
 

Wie was er verantwoordelijk voor het schrijven van de nummers op het album?
Vooral ik en Dregen, maar deze keer heeft Peder Carlsson onze drummer ook heel wat ideeën aangedragen. Voor dit album hebben we eigenlijk meer nummers geschreven dan we normaal doen, we hadden dit keer veel ideeën die we gezamenlijk uitgewerkt hebben in onze oefenruimte,“ weet Nicke ons te melden.

Kun je het nieuwe album omschrijven, het is erg verschillend met ‘Stockholm Syndrome’?
“Het grootste verschil is waar we al over gepraat hebben. We voelden dit keer dat we in Stockholm wilden blijven, we waren ook niet op zoek naar een befaamde producer voor het album. We wilden gewoon een goed rock album maken, “vertelt Dregen.

Jullie hebben het album opgenomen met producer Nicke Anderson was dit een bewuste keuze en hoe was het om met hem samen te werken?
“Nicke Anderson is een goede vriend van ons en hij kent de band ook goed. Hij houdt erg van de Backyard Babies, hij vertelde ons na de opnamen van een vorig album: “Als ik het album had geproduceerd zou ik het zus en zo hebben gedaan”. We besloten om hem voor dit album te vragen en hij was helemaal verbaasd dat we hem vroegen. In eerste instantie was hij eigenlijk bang om het te doen en hij wist niet of hij het wel voor elkaar zou krijgen, maar we hebben hem gezegd dat we hem helemaal vertrouwden en toen heeft hij ingestemd. Als ik terug kijk heeft hij het perfect gedaan, wij zien hem als een zeer getalenteerde muzikant. Hij is eigenlijk een genie, hij weet van zoveel verschillende instrumenten iets af. Omdat we elkaar zo goed kennen wist hij als de beste wat wij wilden en wij wisten waar hij toe in staat was. Hij was eigenlijk meer het vijfde bandlid dan producer. We hadden geen hulp nodig bij het schrijven van de songs, we hadden hem meer nodig voor het arrangeren van zanglijnen, harmonieën en dat soort dingen. Bij elk van de vijf favoriete nummers van één persoon heeft ieder nummer wel iets bijzonders; een speciaal gitaar loopje of een bepaalde melodie, Nicke Anderson is in staat om dat bepaalde element uit een nummer te laten springen. Vaak zien we dat zelf niet eens ondanks dat het er wel is, hij hoort die dingen wel”.

Hoe is het opname proces van het nieuwe album verlopen en hoe lang hebben jullie in de studio doorgebracht?
“We hebben slechts drie weken doorgebracht in de studio. Dat is voor ons ook heel erg weinig, voor ‘Making Enemies Is Good’ hebben we er alléén al drie weken over gedaan om het juiste drumgeluid te krijgen. Dit keer ging het echter vanzelf, misschien doen we er de volgende keer wel drie maanden over. Het ene moment speel je alle nummers zo in en de ander keer heb je al een uur nodig om het juiste geluid uit je gitaar te krijgen en als je dan het juiste geluid hebt gevonden is de inspiratie geheel verdwenen. Deze keer hebben we onze gitaren ingeplugd en zijn we gaan spelen”.

Hadden jullie een groter budget voor de opname van dit album en heeft dit de manier van werken beïnvloed?
“Nee, we hadden dit keer minder geld voor de opnamen. Het goede hiervan is dat we in een oude jaren zeventig studio hebben opgenomen die voor een lange tijd gesloten was. Een vriend van ons die in een popband “Kent“ speelt had met de gehele band die studio gekocht als een investering. Zij hebben daar inmiddels ook al een album opgenomen en we konden een goede deal met hen sluiten. Zij hebben een aantal onderdelen vervangen voor nieuwe. Er heerst tevens een goede atmosfeer en de studio heeft een erg goede opnameruimte. We konden de studio voor een goede prijs krijgen dus we hadden eigenlijk niet meer geld nodig. Het was niet zo dat we ons moesten haasten om het album op te nemen omdat we minder geld kregen, als we gewild hadden konden we wel meer geld loskrijgen maar we waren gewoon klaar na drie weken”.

Was jullie nieuwe label Century Media tevreden met het eindresultaat?
“Ja, zij zijn erg tevreden en wij zijn ook bijzonder blij dat we een nieuw label hebben gevonden buiten Scandinavië en Japan. Century Media is nu ons label we zijn nog maar net bij hen maar de mensen die we tot nu toe ontmoet hebben houden echt van muziek. Als je bij een groot label zit weten de mensen daar niet eens welke bands ze onder contract hebben staan, ze zouden net zo goed stofzuigers kunnen verkopen. Het label moet een relatie opbouwen met de band en iedereen moet elkaar kunnen vertrouwen. Century Media heeft een lange geschiedenis wat betreft het verkopen van grote aantallen CD’s van hardrock en heavy metal en ik weet zeker dat zij er voor gaan zorgen dat wij ook een hoop CD’s gaan verkopen. Wij zijn echter de vreemde eend in de bijt, Backyard Babies speelt nu eenmaal niet de typische metal die veel bands spelen die bij Century Media onder contract staan, dus ik hoop dat zij het net zo’n grote uitdaging vinden als wij. Wij tekenden ergens in 2000 een wereldwijde deal met BMG/RCA, op zich was dat wel goed voor de band. Onze CD’s waren toen in de meeste platenzaken in Japan en Scandinavië wel te vinden, maar bijvoorbeeld in Holland stonden we onderaan de lijst van belangrijkste bands. In Amerika en Engeland was ons album ‘Stockholm Syndrome‘ echter helemaal niet uitgebracht. Als we in Amerika toeren trekken we zo’n duizend bezoekers in de grote steden zoals Los Angeles, zonder dat daar de laatste zes jaar een album is uitgekomen. Je moet daar echt goed zoeken om een album van ons te vinden, dus ik denk dat Century Media ons daar goed bij kan helpen”.

Hebben jullie al enige reacties gehad op het nieuwe album en hoe denk je persoonlijk over het nieuwe album?
“Ja, ik was verrast over de reacties. Het album is natuurlijk wel anders dan de voorgaande albums, we zijn een andere weg ingeslagen. We hebben de afgelopen drie dagen in Dortmund doorgebracht ter promotie van het album en eigenlijk zijn de meeste reacties heel erg positief. Er was een punker die tegen mij zei: “Roads” is het beste nummer dat ik ooit gehoord heb, we kunnen daarom ook niet wachten om de nummers live te gaan spelen”.

Ben je tevreden met het eindresultaat?

“Ik denk dat je eerst een nieuw album op zou moeten nemen om daar achter te komen. Om vooruitgang te boeken moet je ervan uit gaan dat het voorgaande album het slechtste was dat je ooit hebt opgenomen. Dan pas kun je opnieuw een goed album maken”.

Waar staat de titel ‘People Like People Like People Like Us’ voor, heeft deze nog een speciale betekenis voor jullie?

“Het idee ontstond  tijdens een interview in Amerika dat we deden in onze tourbus, de reporter was eigenlijk verbaasd over het publiek dat naar onze show kwam kijken die avond, hij had ons nog nooit live gezien. Het was compleet uitverkocht, er waren punkers met hanenkammen, metal heads met hun spijkerjacks vol met emblemen, skaters en oude rockers in Motörhead shirts, het was een enorm gevarieerd publiek waarop ik tegen hem zei: “People Like People Like People Like Us”. Later dacht ik hieraan en ik vond dat wel passen bij het nieuwe album”.

 
Wie heeft de teksten geschreven en kun je daar nog iets meer over vertellen?

“De meeste teksten worden door mij en Nicke geschreven, ze gaan vaak over de dingen die we meemaken als we op tour zijn. Het zijn allemaal op zichzelf staande verhalen, deze keer was het makkelijk om ze te schrijven omdat wij een band zijn die op deze manier leeft en dit is wat we doen. We kunnen niet gaan zitten en nummers schrijven over trollen en geesten in het donkere bos”, weet Dregen ons te vertellen. “We zijn geen Lord Of The Rings band”, voegt Nicke toe. “Dat is geen aanval op die bands, maar dat is gewoon ons ding niet. Wij schrijven nummers over dingen die we meemaken en dat ging deze keer erg makkelijk”, gaat Dregen verder.

Heb je ook persoonlijke favorieten op het album, nummers die jou meer aanstaan dan anderen?

“Nou om eerlijk te zijn, het hele proces van schrijven en opnemen is dit keer nogal snel gegaan. We hebben eigenlijk nog niet echt tijd gehad om de nummers tot ons door te laten dringen, we hebben een week vrij gehad en zijn daarna gelijk met de promotie van het album begonnen. Om eerlijk te zijn vind ik alle nummers even goed, maar “Heroes & Heroines” is tijdens de opname echt geëxplodeerd tot een sterk nummer in de studio. De song had al iets toen we het schreven in de oefenruimte, maar uiteindelijk is het een geweldig nummer geworden”, aldus Dregen. “Ik denk dat de eerste single het nummer “The Mess Age” wordt en de tweede het nummer “Dysfunctional Professional”, ik denk dat dat de juiste songs zijn om als single uit te brengen,” weet Nicke nog toe te voegen

Ok, hier zijn dan nog enkele vragen waardoor onze lezers je wat beter kunnen leren kennen.

Hoe kijk je tegen het illegaal downloaden van muziek aan? Veel albums zijn tegenwoordig al weken voor de officiële release op het internet te vinden!

“Ik heb hier gisteren in Duistland ook veel over gesproken en wij zijn nu eenmaal een live band, dus probeer maar eens dat live gevoel te downloaden, dat gaat je niet lukken, ha ha. We verdienen ons geld met toeren, dus ons schaadt het niet zo, maar de artiest verliest wel veel geld. Ik luister zelf veel naar blues en om eerlijk te zijn, zijn er duizenden goede blues muzikanten. Toen ik begon naar deze muziek te luisteren zo’n zeven of acht jaar geleden was het voor mij één grote jungle, ik wist in het begin echt niet waar ik aan moest beginnen. Toen ben ik gaan zoeken op internet en als ik dan een goede gitarist had gevonden ging ik het album kopen. Het was voor mij eigenlijk een flyer voor de band, ik wil zelf graag het album in mijn handen houden en het artwork bekijken, op een I-Pod gaat dat niet. Het concept van het album gaat geheel veloren, daarom zie ik ook legaal downloaden niet zitten. Ik luister ook graag naar een compleet album, niet naar enkele favoriete songs die erop staan. Door het downloaden is dat echter wel aan het veranderen, de meeste mensen zullen alleen nog maar de hits op een album luisteren”, aldus Dregen.

Hoe ben je in de muziekindustrie terecht gekomen?

“Nou, ik moet mijn vader daar de schuld van geven, hij speelde ook in een band en ik werd daardoor gedwongen naar de Stones, Elvis en The Beatles te luisteren voordat ik kon lopen. Het was wel erg cool, maar je kunt je natuurlijk niet veroorloven om naar dezelfde muziek te luisteren als je vader op het moment dat je ouder wordt, toen ben ik veel naar Iron Maiden gaan luisteren en werd ik een metalhead. Later realiseerde ik me wel dat die muziek van de Stones nog zo slecht niet was. Het zijn natuurlijk wel twee totaal verschillende bands maar ik luister nu graag naar allebei”, weet Dregen ons te vertellen. “Ik ben begonnen met Kiss, niet eens zozeer voor de muziek maar om hoe de band er in die tijd uitzag, ik was toen een jaar of vijf à zes. Ik dacht toen: dit is wat ik later wil gaan doen”, voegt Nicke toe.

Naar wat voor muziek luister je zelf zoal de laatste tijd?

“Zoals ik je al zei, luister ik veel naar blues. Maar als ik thuis ben in Stockholm ben ik Dj in een club van een vriend, hier draai ik echt van alles, van Zweedse folk muziek tot Discharge en van Slayer tot John Lee Hooker. Ik heb momenteel drie CD’s in mijn walkman, “The Best Of Exploited”, “Martha Wainwright“ en het laatste album van Danko Jones”.

Backyard Babies is een van de oudste Zweedse punk-rock bands, hoe zie je de toekomst van de band tegemoet?

“We zijn een punk “loving” hardrockband of een hardrock “loving” punkband of iets daartussen in. Ik weer zeker dat we nog heel veel te bieden hebben, ondanks dat we allemaal ouder worden. Ik ben ook nog nooit zo enthousiast geweest om weer op tour te gaan. Dit keer heb ik er echt naar uitgekeken om deze promo tour te doen, we waren al dronken toen we het vliegtuig instapten. Ik denk niet dat er een houdbaarheids datum aan de Backyard Babies zit, we kunnen muzikaal nog steeds aantrekkelijk zijn als we 55 jaar oud zijn, ha ha!!”

Wat is jullie mening over de Zweedse rockscene, is er iets dat je vandaag de dag nog mist?

“Nee, ik denk dat het een van de gezondste scenes is die er momenteel in de wereld bestaat. Maar er hangt wel een enorme hype rondom bands zoals The Hives en ook het nieuwe album van “The Sounds” wordt enorm de hemel in geprezen, het is een goed album maar toch mist het wel iets. Verder is er nog een hardrock band Captain Murphy genaamd waarvan ik het nieuwste album erg goed vind en dan heb je nog Crucified Barbara, die band bestaat uit alleen maar vrouwen. Het is misschien niet de beste band in de wereld, maar ze zijn wel toegewijd om dat te worden. Ze hebben de instelling van L7 en de Runaways, ondanks dat ze nog erg jong zijn ‘rocken’ ze wel”, aldus Dregen.

Wat zijn de plannen voor de nabije toekomst?

“We doen binnenkort eerst een tour door Europa, daarna zullen we enkele zomer festivals aandoen en daarna gaan we naar Japan en Amerika. Hopelijk zullen we tegen het einde van het jaar opnieuw door Europa toeren, maar dan in grotere zalen als het meezit. We zijn erg blij om weer op tour te gaan”!!

Is er verder nog iets wat je aan ons of onze lezers kwijt wilt?

“Koop ons nieuwe album en kom naar onze live shows, of steel het album anders uit de winkel. Je mag het ook downloaden, als je maar en kaartje koopt voor een van onze shows, haha. Bedankt voor het interview en ik hoop iedereen te zien tijdens een van onze shows”.

Current line up:
Nicke Borg – Vocals / Guitar
Dregen – Lead Guitar / Vocals
Johan Blomquist - Bass
Peder Carlsson – Drums

Backyard Babies Albums:
2006 - People Like People Like People Like Us
2005 - Tinnitus / Live Live In Paris
2003 - Stockholm Syndrome
2001 - Making Enemies is Good
1998 - Total 13
1994 - Diesel And Power
1991 - Something To Swallow EP