Eind juni 2004 wordt bekend gemaakt dat de leden van Gorefest elkaar weer treffen in de oefenruimte. Gesproken wordt er over enkele festivals shows en  er worden nieuwe songs geschreven en oktober 2005 komt uiteindelijk het zesde studio album ‘La Muerte’ uit. De plaat werd gemixt door Tue Madsen in de AntFarm Studios te Denemarken. Inmiddels is afgelopen augustus ook het zevende album ‘Rise To Ruin’ uitkomen welke werd ondersteund met een Europese tournee in oktober met de bands One Man Army And The Undead Quartet en Before The Fall en was de band tevens veelvuldig te zien op de Nederlandse podia.

Op 23 december speelde Gorefest op het Heavy X-mass festival. Een mooie gelegenheid om gitarist Frank Harthoorn eens aan de tand te voelen over het nieuwe album en de afgelopen tour.

Ben je blij dat het touren voor de nieuwe plaat voorbij is?

De routine begint er een beetje in te slijten de laatste shows, op een gegeven moment “moet” je spelen. Wij oefenen heel weinig met de band, dus je heb ook niet even door de week tijd om nieuwe nummers in te studeren. We wonen ook niet allemaal bij elkaar in de buurt, dus dat speelt ook wel een rol. Je speelt gewoon elke avond de zelfde set. We schuiven nog wel een beetje, maar het blijven dezelfde nummers, dus op een gegeven moment wil je ook wel weer eens wat anders spelen. Dus ik ben wel blij dat het wel ongeveer klaar is. We spelen nog een paar shows en dan is het wel mooi geweest. Je kan ook teveel spelen, zodat mensen gaan denken: Oh daar heb je Gorefest weer, dat punt wil je natuurlijk ook niet bereiken.

Jullie zijn voor het eerst naar Rusland geweest de afgelopen tour. Hoe was dat daar?

Te gek. Wel koud, maar erg leuk. Daar hebben ze ons nog nooit live zien spelen, dus je krijgt wel wat meer reacties uit het publiek terug. De westerse bands die daar nu spelen, komen daar vaak voor de eerste keer. Mensen die we daar spraken zeiden dat ze toch al wel 15 jaar aan het wachten waren om ons aan het werk te zien. Dat geloof ik dan ook weer niet helemaal, maar het geeft wel wat aan natuurlijk. Maar het was wel erg leuk. Ik had niet verwacht dat ze daar van die goede spullen zouden hebben, maar het was allemaal boven verwachting geregeld.

In Luxemburg zaten jullie in een soort abattoir?

Ja, dat was eergisteren, dat was een oud abattoir dat omgebouwd was tot een concertzaal. Dat was wel een gave belevenis, dat zijn dingen die je in Nederland niet zo gauw tegenkomt. De vleeshaken hingen nog aan het plafond. Ik kom zelf uit een lange familie van slagers, dus ik voelde me wel meteen thuis.

Jullie hebben “Rise to Ruin” al een tijdje uit nu. Enig zicht op hoe dat loopt?

Nee geen idee. Dat horen we pas in februari. Dan is de plaat ongeveer een half jaar uit en krijgen we de eerste afzetcijfer te horen. T zal niet veel verschillen met de vorige plaat, misschien iets meer maar veel zal het niet schelen. Ik verwacht zo`n 10 a 15.000 verkochte platen, veel meer zal het ook niet worden. Dat vind ik al heel wat in deze tijden voor een band die er toch 7 jaar tussenuit geweest is.

Hebben jullie nog negatieve reacties gehad op de nieuwe plaat? Alles wat wij gelezen hebben was namelijk positief.

Ik denk 80% positief, 20 procent negatief ongeveer. Die zitten er altijd bij, maar dat is ook wel eens goed om te lezen, je kan natuurlijk niet iedereen een plezier doen.

Hoe is de nieuwe plaat tot stand gekomen, wie hebben er meegeschreven?

Boudewijn en Ed hebben de nieuwe plaat gemaakt ongeveer. Ed had al ongeveer een hele nieuwe plaat liggen ongeveer, die jongen loopt over van de inspiratie. En Boudewijn had ook een stuk of 4 nieuwe nummers liggen, en daar hebben we uit gekozen. Zij hebben met zijn tweeën ook nog erg veel aan de songs zitten schaven en het een en ander bijgesteld. Ik ben blij dat ik daar niet bij geweest ben, want daar kan ik niet zo goed tegen.

Is het ook een betere plaat geworden omdat jij er niet aan meeschreef?

Ja, absoluut. Daar ben ik zeker van overtuigd. Anders wordt het ook weer zo`n allegaartje, als ik er ook nog aan mee zou schrijven. Dan krijg je weer een nummer van die, en dan van die. Nu is het eigenlijk gewoon een brok degelijke metal geworden. Het is heel gefocust en zo klinkt het nu ook. Het album is echt een blok gehouwen.

Zijn jullie bezig met nieuw materiaal?

Nee. Nu we klaar zijn met deze cd en touren gaan we eerst eens een half jaar niks doen, en dan kijken we wel weer verder. Dan gaan we pas weer kijken naar een volgende plaat.

Doen jullie er allemaal nog wat naast?

Ja, natuurlijk. Boudewijn is gitaarleraar, Ed werkt voor de Large, Jan-Chris werkt voor Mojo en doet ook nog freelance werk erbij en ikzelf werk voor `t Beest in Goes. We hebben zo allemaal nog onze eigen banen ernaast, ja.

Ed gaat met Hail of Bullets de studio in en daarna naar een aantal festivals. Willen jullie dat ook nog gaan doen deze zomer?

Ja, als we daar tijd voor hebben, zeker. Het is altijd wel heel leuk, maar je moet er ook wel tijd voor hebben, en tijd voor maken. Jan-Chris zit met zijn werk bij Mojo ook met de festivals zelf, dus hij moet zelf ook vaak werken dan. Dat is echt vervelend, want bijvoorbeeld op Wacken, moet Jan-Chris werken en kunnen we dit jaar daar dus niet spelen. Wacken 2005 was bijvoorbeeld echt heel leuk, ik had toen helemaal niet verwacht dat we zo`n succes zouden hebben.

Wat hoorden wij nu? Was er een automonteur mee op tour richting Leeuwarden?

(Na enig denkwerk). Ja, dat klopt, we kregen onderweg een lekke band. Dat was wel grappig, want Ed en ik zaten in die auto en wij zijn allebei zo onhandig als het maar zijn kan. Maar gelukkig wist Talitha, onze merchandiser nog wel hoe je een band moest verwisselen, dus konden we wel weer op weg daarna. Wij moesten er in ieder geval er om lachen.

Wat was eigenlijk jouw eerste plaat waardoor je dacht, nou dit wil ik graag spelen!

Goeie dag, dat is lang geleden. ‘Wipeout’ van Raven, of ‘Number Of The Beast’ van Iron Maiden, denk ik. Met ‘Unleashed In The East’ van Judas Priest en ‘Double Platinum’ van Kiss is het eigenlijk wel mee begonnen denk ik, toen was ik een jaar of negen. Waarom dat nou voor veel mensen zo`n doorbraak plaat is weet ik ook niet, maar je ziet het ook bij veel black metalbands. Die corpspaint heeft gewoon een bepaald imago, dat spreekt aan. Die oude hardrock platen zijn toch een inspiratiebron. Bij Michael Schenker, dacht ik bijvoorbeeld, dat zou ik ook wel willen kunnen.

Heb je zelf nog wat leuks te vertellen over deze tour, wat je met ons wilt delen?

We hebben nog eigenlijk geen ruzie gehad deze tour. Sinds we weer bij elkaar zijn gaat het echt wonderbaarlijk goed. Alhoewel een beetje frictie wel goed is, dat hoort er ook een beetje bij vind ik. We zijn ook bijna veertig allemaal, maar daar heeft het misschien ook wat mee te maken.

Hartelijk dank voor je tijd en aandacht!

Thomas van Golen en Koos van Marle

Gorefest is:

Jan Chris de Koeyer - Vocals, Bass

Frank Harthoorn - Guitar

Boudewijn Vincent Bonebakker - Guitar

Ed Warby - Drums

Albums:

1991 - Mindloss

1992 - False

1993 - The Eindhoven Insanity Live 

1994 - Erase

1994 - Fear EP

1996 - Soul Survivor

1998 - Chapter 13

2005 - La Muerte

2007 – Rise To Ruin