Dominici is de band van zanger Charlie Dominici die in een ver verleden te horen was op het eerste Dream Theater album ‘When Dream And Day Unite’ dat werd opgenomen in 1989. De band vond Charlie's  geluid echter toch niet bij de band passen; 'A good singer in the wrong band' zoals drummer Mike Portnoy later zou verklaren en hij werd in goed overleg vervangen door James LaBrie. Charlie verdween grotendeels uit het muziekzicht en werd financieel manager in de autobranche, al hield hij wel contact met de heren van Dream Theater. In 2004 verzorgde hij een gastoptreden ter ere van het 15-jarige bestaan van Dream Theater’s  debuutalbum en dit gaf hem de juiste spirit en energie voor een rentree en zodoende musiceerde hij de O3 trilogie.  In 2005 kwam het eerste deel uit: een volledig akoestisch album dat volledig voor Dominici's eigen rekening kwam. In 2007 volgde het tweede deel; een elektrisch vervolg mét begeleidingsband. Eind april 2008 volgt het derde en laatste deel; een 'grande finale' zoals dat zo mooi heet waarin tekstueel en muzikaal alles op zijn plaats valt.

Ter gelegenheid van dit derde deel hadden we genoeg gesprekstof voor een uitgebreid interview met bandleider Charlie. Na een afspraak gemaakt te hebben met het label wordt ik op een koude woensdagavond ergens begin april keurig op het afgesproken tijdstip gebeld door een opgewekte Charlie; en om niet teveel tijd te verliezen brand ik maar meteen los.

Hoi Charlie, alles goed met je?

Jazeker, dank je. Het kan bijna niet beter, binnenkort komt het derde deel van de ‘O3 Trilogy’ uit, dus steek maar van wal met je vragen.

Inmiddels weet iedereen wel dat jij de zanger was die op het eerste Dream Theater album de nummers zong, daarom zal ik dat gedeelte overslaan!

Ok, enorm bedankt, ik ben blij dat ik niet weer allerlei vragen daarover moet beantwoorden.

Ok, ten eerste vertel eens in het kort waar de ‘O3 Trilogy’ zoal om draait?

Het verhaal is een weerspiegeling van de wereld zoals wij die kennen gedurende de laatste vijftig tot honderd jaar, die loopt tot het jaar 2012. In het begin lijkt het verhaal over terroristische acties te handelen, maar later merk je dat het niet alleen om de terroristische acties draait maar neemt het verhaal een andere wending en draait het om de vernietiging van onze aarde. In eerste instantie zal je denken dat het om een groep mensen gaat die het einde van onze wereld willen bewerkstelligen. Maar later zal je merken dat het verhaal een compleet andere wending aanneemt. Net als in een goede film zitten er een hoop karakters in verwerkt en ook neemt het verhaal constant een andere wending aan. In deel drie van het verhaal worden uiteindelijk alle raadsels en verhaallijnen duidelijk. Maar als je echt wilt weten waar het verhaal over gaat kijk dan eens naar nieuwszenders zoals CNN en BBC News of lees de Bijbel of de Koran maar eens en denk eens goed na over alle voorspellingen die door de jaren heen zijn gemaakt, dan wordt alles duidelijk en weet je waar de “O3 Trilogy” over gaat.

Wat was je drijfveer, om na een vrij lange periode van rust de draad weer op te pakken met het schrijven van de ‘O3 Trilogy’?

Het was iets dat al gedurende een lange tijd in mijn hoofd rondspookte, ik denk sinds de introductie van de slapende terroristen cellen in de tachtiger jaren. Die gasten kwamen naar Amerika, knipten hun haren, schoren hun baard af om als echte Amerikanen door te gaan, ze zochten een degelijk baan en woonden in een net huis. Maar na een aantal jaar denk ik dat je toch wel aan ons land gewend raakt, het is toch prachtig om hier te wonen met alle luxe en welvaart, iedereen wil toch in een grote auto rijden en geniet van zijn breedbeeld tv met dvd speler, dat is toch veel beter dan om in het zand te leven en dan krijg je ineens het bericht dat het tijd is geworden om de wereld te vernietigen. Dat is toch een rare situatie voor iedereen, althans dat is het in mijn ogen wel.

Sinds 11 september is er een hoop veranderd, toen dat gebeurde bleef ik mijzelf maar afvragen: “Waarom?, mensen vliegen toch niet zomaar met vliegtuigen in kantoorgebouwen”, er was iets gaande. Op dat moment ben ik naar de geschiedenis gaan kijken van dit alles, en dan ontdek je alle tegenstrijdigheden die er zijn. Alles draait maar om een ding en dat is de wereld heerschappij, in plaats van elkaar te helpen moorden we elkaar uit, alles draait om geld, hebzucht, olie en macht. Ik dacht bij mezelf wat is hier gaande, de wapens die we leverde aan Afghanistan zodat Bin Laden het tegen de Russen op kon nemen worden nu tegen ons gebruikt, dat is toch waanzinnig. Met al deze filosofie, de geschiedenis en deze feiten gemixt in mijn achterhoofd schreef ik de ‘O3 Trilogy’. Op dat moment had ik echter nog geen band dus nam ik het eerste deel geheel zelf op met alleen een akoestische gitaar, dat was alles wat ik op dat moment had. De oplage bestond uit 5500 stuks en ik heb er nu nog een paar honderd over. Ik bracht dit album in eigen beheer uit, dus als je snel bent en je suft naar mijn website kan je er nog een bemachtigen en dan krijg je er ook nog een handtekening van mij op!!

Wat waren de moeilijkheden in de eerste plaats nadat je ‘Part 1’ had uitgebracht, waarom nam je de beslissing om verder te gaan als een complete band?

Ik wilde het eerste deel ook met een complete band uitbrengen, maar ik had geen band. Het is niet zo dat ik met mijn vingers kon knippen en er dan een band zou staan. Het geheel lag in die periode nogal moeilijk, ik had jaren lang niets uitgebracht dus er waren ook geen popmuzikanten beschikbaar die mij wilde helpen. Op dat moment had ik een goede baan, een grote auto en een mooi huis, maar toen ik ‘Part 2’ had opgenomen moest ik een besluit nemen en dit alles achter mij laten. Niets ging eigenlijk gemakkelijk, ik gaf mijn baan op, zei alle luxe vaarwel en verhuisde van San Diego naar Hongarije waar ik niet eens een fiets heb. Dit alles deed ik in dienst van mijn project en vooral om dichter bij de band te zijn en om ook ‘Part 3’ tot een goed einde te brengen. ‘Part 3’ was ook het moeilijkste voor mij, hiervoor moest ik alles opgeven wat ik ooit bezat. Maar ‘Part 3’ bevat wel alles van mijzelf, mijn zweet, mijn bloed, mijn tranen, mijn kracht en mijn plezier, alles eigenlijk. Ik heb mezelf volledig uitgeput voor dit album, maar ik heb er geen spijt van en ben inmiddels weer helemaal hersteld van deze uitputtingsslag. Ik ben er eigenlijk wel weer klaar voor om volgende maand een nieuw album te schrijven, ha ha ha.

Je nam ‘Part2’ en ‘Part3’ op met de Italiaanse band Solid Vision, hoe ben je met hun in contact gekomen?

Nou, eigenlijk vonden zij mij, zoals ik al zie ik nam: ‘Part 1’ zelf op en op een gegeven moment zat ik backstage te praten met Mike Portnoy (Dream Theater) en hij vertelde mij over een Italiaanse Dream Theater cover band die hij kende. Ik zei nog tegen hem “Ja, alsof ik in een Dream Theater cover band zou willen zingen als een Dream Theater cover zanger die ooit een paar nummers voor deze band inzong”. Echter nadat ik bekend maakte dat ik bandleden zocht kreeg ik cd’s vanuit de hele wereld toegestuurd, maar het was voor mij onmogelijk om bandleden uit de hele wereld over te laten komen voor mijn project, dit zou veels te veel geld gaan kosten en dat was er op dat moment niet en dan nog het risico lopen dat men niet met elkaar overweg zou kunnen. Op het moment dat ik het eigenlijk op wou geven kreeg ik uiteindelijk een pakketje met een cd van een band genaamd Solid Vison, en als je de band kent weet je dat het geen cover band is maar dat ze ook eigen nummers hebben, maar ze zijn zo goed dat ze daarbij met gemak Dream Theater nummers kunnen spelen. Ze zijn erg serieus en ze zochten iets dat professioneler was dan ze tot op dat moment deden. De band bestaat overigens nog steeds, ze treden nog op en ik maak gebruik van ze op de zanger na. In het begin was Dominici voor hen nog iets wat ze deden naast Solid Vison, maar nu begint het toch wel vastere vormen aan te nemen.

Hoe ben je begonnen met het schrijven van het materiaal voor ‘O3 A Trilogy Part 3’, wist je van te voren al wat je wilde doen op het nieuwe album?

Ja, ik wist wel wat ik wilde, maar ik schreef de songs pas toen ik met de band samen was, dit in tegenstelling tot de vorige delen. Voor ‘Part 1’ had ik alles geschreven voordat ik de studio inging en alles opnam, voor ‘Part 2’ had ik alle teksten en songs al klaar voordat ik de band ontmoete. Echter voor ‘Part3’ ben ik anders te werk gegaan, ik ontmoet de band in Italië en zei vroegen hoe gaan de songs en teksten eruit zouden gaan zien en toen zei ik “Ik heb nog geen teksten geschreven”. Natuurlijk waren zei geschokt, maar ik zei meteen geen paniek, ik zal jullie wat ideeën laten horen hoe het album moet gaan klinken, ik liet ze de ruwe verhaallijn weten. Ik vertelde de rest van de band wat ik in mijn hoofd had en toen zijn we begonnen met het schijven van de songs. Op mijn laptop had ik acht blanco pagina’s staan voor de verschillende songs, op dat moment ben ik begonnen met het schrijven van de teksten, tegelijkertijd dat de songs werden geschreven. Ik sliep in de studio terwijl de band nog aan de songs werkte, we werkten constant aan de songs en ik schreef de teksten in de tussenliggende periode. Ik wilde dit keer dat het album door de hele band zou worden geschreven, alleen de inbreng van onze keyboard speler was wat minder maar de rest van de band hielp me uitstekend met het schrijven van de songs en ik ben dan ook erg trots op de uitkomst van het album.

Kan je ons vertellen wat jou persoonlijk motiveert tot het schrijven van songs, waar ben je zelf zoal in geïnteresseerd?

Wat mij echt motiveert in het schrijven dat ik echt hele heavy songs wil spelen, ik hou echt van zware songs zoals ze op ‘Part 3’ staan, dat is waar ik van hou. Weet je wat het uiteindelijke resultaat is, ik heb nu eindelijk een band en nu kan ik de nummers schrijven waar ik echt van hou zoals op deze laatste release.

Wat is voor jou het belangrijkste ingrediënt voor het schrijven van nieuwe nummers?

Het moet uit je hart komen, het moet echt zijn. Als je niet iets hoeft te zeggen, hou dan lekker je mond dicht. Ik haat het wanneer ik van die zelf ingenomen nummers hoor die nergens over gaan. Vertel me iets met een nummer dat mijn interesses opwekt of dat mij laat denken van “hey, dit klink goed”, ook al is het een love song. De song moeten dus echt zijn, recht uit het hart en gepassioneerd. Als ik naar een nummer luister en de zanger maakt iets los in mij, dan ben ik onder de indruk. Een zanger hoeft mij niet te laten horen hoe hoog hij kan zingen (waarop Charlie eens hoog uithaalt door de telefoon) om mij te imponeren, ik haat dat. Je hoeft voor mij als gitarist ook niet jarenlang tien uur per dag te oefenen om mij te overtuigen van je gitaarkunsten, je had al die jaren geen baan en leefde op de kosten van je ouders. Nee, laat mij maar eens iets horen dat direct uit de ziel van iemand komt, gespeeld door iemand die vijftien verschillende baantjes heeft gehad om in leven te kunnen blijven en zo door hard werken heeft overleefd, dat is waar het om draait.

Je hebt de albums voor de ‘O3 Trilogy’ zelf geproduceerd, waren er nog problemen die je in de eerste plaats niet had verwacht?

Nee, eigenlijk niet maar wanneer je een album produceert zijn er natuurlijk wel technische correcties hier en daar, als je werkt met zoveel elektronica kan er natuurlijk van alles gebeuren. In eerste instantie gebruiken we een simpele pc om alles op te nemen, maar al snel zijn we daar vanaf gestapt en hebben we betere apparatuur aangeschaft. We gebruikten daar wat geld voor wat we voor het album zouden krijgen van het label, maar de rest was allemaal op mijn kosten want dat geld moesten we nog krijgen. Met deze nieuwe apparatuur hadden we de mogelijkheid om de songs op een degelijke manier op te nemen. Er zijn natuurlijk altijd wel technische probleempjes, je gebruikt veel elektronica en computers maar ik heb zelf veel kennis van het programmeren met computers en dat heeft mij enorm geholpen. De meeste problemen die we tegenkwamen waren dan ook menselijke fouten maar niets ernstig.

Het hele album werd dus onder jou leiding opgenomen maar als het label je zou vragen om iemand anders het album te laten produceren, hoe zou jij daar tegenover staan?

Nou, om heel eerlijk te zijn, in eerste instantie wilde het label ook dat iemand anders het album zou produceren. Mijn mixing engineer, die tevens ook producer is zou de aangewezen persoon zijn, maar heeft zijn eigen geluid en dat is een meer Duits metal geluid, op zich is hij goed en maar dat is niet wat ik voor ogen had en door hem zou het geluid in een bepaalde richting gestuurd worden. Ik zei dus tegen InsideOut ik wil wel met hem werken, maar met hem als engineer en ik ben de producer en daarmee stemde InsideOut in. Uiteindelijk hebben we elkaar goed aangevuld, ik leerde wat dingen van hem en hij weer van mij en samen hebben we een resultaat neergezet dat wij beide alleen niet beter voor elkaar gekregen hadden. Ik was de producer want het album is mijn visie, het is mijn productie en mijn songs en hij bediende de apparatuur in de studio en dat heeft hij uitstekend gedaan. Een producer kan je vertellen “dit is wat ik wil horen” maar als een engineer niet weet wat hij moet doen dan sta je er alleen voor en dat heb ik van hem geleerd. Maar het produceren ligt mij wel, ik heb er veel plezier mee en ik kijk er naar uit om nieuwe beginnende band te produceren die de juiste muziek maken. Maar wat betreft ons nieuwe album “luister maar eens op en goede geluidsinstallatie naar de kwaliteit van de opnames, de mix en de productie.
 

Wat denk je dat de belangrijkste verschillen zijn tussen ‘Part 2’ en ‘Part 3’, denk je bijvoorbeeld dat jullie als band gegroeid zijn?

Ja, als band zijn we enorm gegroeid maar ook het verhaal is een stuk interessanter. Maar het grootste verschil is dat ‘Part 2’ meer progressieve rock songs bevatte en ‘Part 3’ meer progressieve metal, songs die je omver blazen. Verder is verhaaltechnische ‘Part 2’ niet zo spannend het is gewoon een deel van het geheel, bij ‘Part 3’ gebeurt er pas echt wat als je het verhaal leest.

Heb je verder al enige reactie gekregen op het nieuwe album?

Ja, tot nu toe hoor ik alleen maar lovende kritieken en heb ik nog geen negatieve reacties ontvangen, maar natuurlijk zal er altijd wel iemand zijn die anders wil zijn dan de rest en het album afkraken en zal zeggen dat het album een kopie is van Dream Theater, maar Dream Theater kopieert ook van wel tien tot vijftien andere bands.

Hoe ziet de toekomst van Dominci er uit, kunnen we nog eventuele live shows verwachten dit jaar?

Ik hoop het zo, het album is nu net uitgekomen in Japan en zal tegen het einde van april in Europa uitkomen, het is dus nog even afwachten hoe de verkoop zal verlopen. Niemand wil een band op het podium zien waar nog nooit iemand van gehoord heeft. Wij zijn dan ook nog steeds een nieuwe band, we bestaan nog geen twee jaar als band, maar als we op het podium stappen is het alsof we al twintig jaar bij elkaar zijn. Afgelopen jaar speelde we een aantal shows in het voorprogramma van Dream Theater en dat gaf ons een zeer goed gevoel en het publiek vond het geweldig.

Jullie album is in Europa nog niet uit, maar heb je al plannen voor een eventueel volgend album?

Nee, op het moment nog niet, ik heb momenteel nog veel werk te doen, ik hou zelf mijn website en mijn myspace pagina bij, ik doe elke dag interviews en probeer mijn leven te leven zoals het gaat en heb nog zoveel andere dingen waar ik me mee bezig houd, dus nog even niet. Ik heb wel veel ideeën maar ik heb er nog helemaal niet over nagedacht, op dit moment hou ik me alleen met het huidige album bezig en probeer ik de pers te woord te staan. Ik ben geen voorspeller, dus wie zal het zeggen maar het volgende album zal weer vol staan met progressieve metal, epische songs die goed in het gehoor liggen en heerlijk zijn om naar te luisteren.

Wil je verder nog iets kwijt?

Ja, als je naar mijn website gaat kan je het hele verhaal van alle drie de albums in zijn geheel lezen, je kunt ook naar mijn myspace pagina gaan om enkele songs te beluisteren en zoals ik al eerder zei, het eerste album is nog steeds te koop maar niet voor lang want ze zijn bijna op en daarna is het album niet meer te koop.

Ok, bedankt voor het interview en hoop je snel eens op het podium te zien.

Jazeker, het wordt tijd dat ik eens naar Nederland kom, ik heb een hoop gehoord over Amsterdam, het moet er daar wild aan toe gaan en volgens mij heeft het wel iets van New York en jij ook nog bedankt voor het afnemen van het interview.

Members :

Charlie Dominici - Vocals

Brian Maillard – Guitars                  

Americo Rigoldi – Keyboards                       

Riccardo eRik Atzeni – Ba

Yan Maillard – Drums                      

Albums:

O3 A Trilogy Part 1 - Dominici Inc. (2005)

O3 A Trilogy Part 2 - Inside Out Records (2007)